Gebrokenst

Ik ben gebroken. Ik was het al, maar nu nog meer. Men kan het beschouwen als de vergelijkende trap: lang, langer, langst. Ik ben nu gebrokenst.

Gisteren weer serieus ruzie gehad. Er is zogezegd niets in die wagen gebeurd. Ik ben geobsedeerd door die man volgens haar, maar het is juist andersom. Zij is gewoonweg volledig in de ban van hem. Terwijl onze vrienden, zelfs zijn vrienden hem betitelen als praatjesmaker, gladjanus, mooie-woordjes-verkoper. Leugenaar en bedrieger, is mijn mening.
Harde woorden zijn gevallen:
‘In die 23 jaar dat wij samenzijn, heb ik nog nooit met u zo kunnen praten.’
‘Gij hebt mij enkel maar als uw bezit gezien.’
‘Ik was alleen maar goed voor te poetsen, te koken en in bed.’
‘Ik ben toch nooit goed geweest bij u thuis.’ Terwijl mijn moeder haar heeft aanschouwd als een dochter die ze nooit heeft gehad.

Na 23 jaar leert men dan uiteindelijk iemand kennen. En dat doet pijn.

Dit bericht is geplaatst in Life met de tags , . Bookmark de permalink.

22 Reacties op Gebrokenst

  1. Sjoerd schreef:

    Dat is toch prima zo, erger kan dus niet. Zet je woede en verdriet maar opzij en kijk eens naar voren en niet naar achteren. Het is gebeurd en het heeft geen zin om daar verder op in te gaan. Kijk eens voorzichtig naar voren, naar de toekomst, naar je kinderen. Om de laatste gaat het toch. Ook die hebben verdriet en je helpt hun echt niet door jouw woede en verdriet daar aan toe te voegen.
    En ik weet het, ik heb makkelijk praten zo aan de zijlijn, ik wens je veel sterkte de komende tijd.

  2. gerdaYD schreef:

    Moeilijk, héél moeilijk om hierop iets zinnigs te zeggen. Ook woorden van troost helpen niet vrees ik… toch hoop ik dat je alles van je af zal zetten en vol vertrouwen de toekomst in mag zien!

  3. Ovidia schreef:

    Misschien overwegen om contact tot een minimum te houden? Er gaan nu alleen maar pijnlijke dingen en verwijten naar boven komen. (Dat is wat ik zou doen natuurlijk.) Als het gedaan is, is het gedaan en voor mij hoeven al die pijnlijke ruzies niet.
    Wat ik lees in haar acties is dat zij een nieuw leven wil beginnen maar dat niet onder woorden kan brengen maar eerder een buikgevoel volgt. En om zichzelf te verdedigen, haalt ze nu allerlei argumenten aan.
    Als ze terug wil komen, komt ze terug maar niets wat jij zegt of doet gaat er iets aan veranderen. Dus probeer afstand te houden en bescherm jezelf.
    Soms willen mensen een ander hoofdstuk beginnen in hun leven, zonder dat ze kunnen zeggen of eigenlijk weten waarom. Dat betekent niet dat ze zelf geen verdriet hebben over wat ze verliezen of hun voormalige partner aandoen.
    Wees egoïstisch en denk aan jezelf. Zij heeft jou verlaten, jij hoeft geen verwijten naar je kop geslingerd te krijgen. Als je een huwelijk echt wil redden, dan ga je samen zitten en erover praten, niet wat zij gedaan heeft.

  4. justm3 schreef:

    Ik vind het moeilijk om hier iets op te zeggen. Mijn voorgangers hierboven hebben al heel zinnige dingen gezegd.

    Momenteel ga je door een zware periode, een periode waar je doorheen zal moeten. Tijd heelt alle wonden, maar aan dit soort opmerkingen heb je nu natuurlijk niet zoveel.

    Sterkte!

  5. Veerle schreef:

    Ja, dat ruziën zal niet veel meer helpen…alleen voor veel woede, onbegrip en boosheid zorgen.
    Ik vrees dat jullie nu te dicht op elkaar leven om een redelijk gesprek te kunnen aangaan Hans.
    Ik kan je alleen maar zeggen dat je er door zult moeten…en ik hoop dat er toch nog wat positieve dingen in je agenda staan.
    Probeer er een leuk weekend van te maken.

  6. ingrid schreef:

    Liefde en haat liggen dicht bij elkaar

  7. Aline schreef:

    Maar natuurlijk het is jouw schuld, zij doet niets… duh, de tr..! zij zit toch met een andere man in een auto… Zij is degene die niet meer vecht voor jullie samenzijn… Zij heeft opgegeven en is op zoek naar ander vermaak… DUMPEN, sorry heb het meegemaakt, en tja als het vertrouwen weg gaat uit de relatie, is de basis weg, en kan je maar beter beginnen aan het verwerken van en terug vinden van het vertrouwen in de mensen om je heen… want die gaat een grote deuk krijgen…

  8. Dulcera schreef:

    Volgens mij zoek je redenen.
    Redenen die buiten jezelf liggen.
    Is het niet mogelijk dat jullie na al die jaren gewoon niet meer bij elkaar passen?
    Dat zij een leuke vrouw is, alleen geen leuke vrouw (meer) voor jou.
    En dat jij een leuke man bent, alleen geen leuke man (meer) voor haar?

    Is er wel of niet iets gebeurd in die wagen, who cares?
    Waarom maak je je daar zo druk in?
    Als jij voldoende zelfvertrouwen hebt, en wéét dat jullie relatie goed zit, dan gun je haar toch gewoon een avontuurtje. Je weet dat ze nadien gewoon weer bij jou terugkomt. Soms is sex alleen maar sex …
    Welke betekenis geef je aan die gebeurtenis?
    Denk je dat het iets zegt over jou, dat je een slechte minnaar bent, dat ze het niet leuk (meer) vindt om met jou te vrijen?
    Of zegt het iets over haar? Wou zij eens met een andere man naar bed?

    Waarom wil je zo verschrikkelijk graag dat er iemand de schuld heeft aan jullie breuk?
    En waarom wil je zo verschrikkelijk graag dat iedereen vindt dat zij fout is en jij juist?

    Wat als zij inderdaad al jaren ontevreden is, en de gebeurtenis in die wagen voor haar gewoon een aftoetsen van gevoelens was? Dat ze voor zichzelf wou uitmaken dat ze het kon, vrijen met een andere man, dat leuk vinden?
    Wat als ze voor zichzelf wou uitmaken dat jij niet meer het middelpunt van haar leven bent? Dat ze die zekerheid wou vooraleer ze verder ging?

    Dan is wat er eventueel gebeurd is inderdaad van ondergeschikt belang, en zeker niet zo belangrijk als jij het wil maken, en dan heeft het niet de betekenis die jij er wil aan geven …

    Volgens mij is zij al een poosje afscheid aan het nemen, en heb jij nooit iets gemerkt.

    Maar dat is alleen maar mijn idee daarover eh?
    Je hoeft wat ik hier zet niet serieus te nemen.

    Sterkte maatje!

  9. Sanne schreef:

    Zo’n ruzie hakt er behoorlijk in. Er worden dan dingen gezegd in een opwelling. Dingen niet de 23 jaar die jullie hadden samenvatten. Zij heeft een ander en jij blijft alleen achter. Dat is zwaar. Probeer toch door te gaan. Niet alleen voor jezelf ook voor je kinderen. Waarmee ik niet bedoel dat je niet boos of verdrietig mag zijn. Alles wat gebeurt is moet een plaatje krijgen. De situatie is zoals hij is. Daaraan kan je niets veranderen.
    Sterkte!

  10. Evelyn schreef:

    Het kan van nu af aan alleen mar beter worden. Je hebt er nu niets aan, maar iets anders weet ik ook niet goed te zeggen. Heel ze!

  11. Margogogo schreef:

    Waarom woont ze nog altijd bij jou, eigenlijk? Wordt het niet eens tijd dat ze haar boeltje pakt? Ze wil van je weg en wil met iemand anders verder, dat ze dat dan doet, toch?
    I don’t get it.

  12. LJ schreef:

    Ik kan niet veel meer aanvullen… Ik leef met je mee, heel veel sterkte gewenst.

  13. renesmurf schreef:

    Bij een ruzie zeggen mensen altijd de negatieve dingen.
    Er zijn ook positieve dingen, maar die zegt men dan niet.

  14. Oeh Hans…
    een enorm akelige periode waar je
    op dit moment in zit.
    Ik wens je veel kracht en sterkte!

  15. Marjolijn schreef:

    Moeilijke tijd voor jou.
    Wens je veel kracht en sterkte.
    Pas goed op jezelf.

  16. merel schreef:

    met de juiste woorden hier tot bij je komen is heel moeilijk, toch sterkte en hoop dat eens een lichte weer mag branden

  17. Caithlin schreef:

    Die woorden breken niet alleen jullie relatie nu op, maar ook jouw herinneringen aan jullie relatie zijn nu voor eeuwig verpest. Ongelofelijk gemene woorden.

  18. Alice schreef:

    Ik denk dat ruziemaken geen nut meer heeft.
    Zij heeft duidelijk aangegeven bij je weg te willen en alleen kan je jammer genoeg niet vechten.
    Om een relatie te redden moet je met twee zijn… en zij heeft al lang opgegeven.
    Probeer het nuchter te zien, zij schopt nu zo wild in het rond omdat ze van je weg wil. Ze wil niet dat je aandringt en vecht. Ze wil je pijn doen zodat je haar gerust laat. Dat klinkt cru en het is cru, maar volgens mij is het de enige manier die ze nu kent.

  19. HansDeZwans schreef:

    Het zijn ook zinnen die gezegd worden in een vlaag van emotie. Ook ik heb van die uitspraken gedaan. Toch blijven ze zeer kwetsbaar.

  20. smiley schreef:

    Het is niet dat je mekaar zo leert kennen na 23 jaar. Je ziet nu gewoon de ergste kanten van elkaar. Zoals hierboven al werd gezegd: kijk naar de toekomst, bouw een leven op met je kinderen, …

  21. Jolie schreef:

    Terwijl ik eten stond te maken vanavond heb ik er over staan nadenken, en… Volgens mij (ik kan het fout hebben hoor) is ze niet helemaal bij haar zinnen.
    Nu is ze vast heel weg van die man, maar straks ziet ze ook zijn ‘tekortkomingen’ – wie heeft die niet immers – en dan ziet ze wat ze heeft kapotgemaakt: 23 jaar is niet niks. Dat hou je ECHT niet vol als er zoveel mis is als zij roept in zo’n ruzie. Ze roept maar wat. Als ze pech heeft (de kans is groot) vindt die man haar ook nog eens alleen maar interessant zolang ze jouw vrouw is.
    De meeste mensen leren dit wel als ze puber zijn, maar kennelijk heeft ze dat nooit geleerd. Triest om dat op zo’n leeftijd, met kinderen, nog te moeten leren.
    Maar goed, daar heb je helemaal niks aan. Denk maar zo min mogelijk aan haar, of aan hem. Denk inderdaad maar zoveel als je kunt aan jezelf, je kinderen, je hobbies.

  22. Liann. schreef:

    Heel erg veel sterkte!

Laat een reactie achter bij gerdaYD Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>