Misschien ook daarom

Het is waar, ik moet en voel mij verplicht naar jullie toe om iets van me te laten horen. Ik ga niemand iets wensen want dat zijn toch maar loze woorden. Zoals ik eerder nog als reactie in december gaf, was het niet gemakkelijk om iets in mijn buurt te vinden om als vrijwilligerswerk te verrichten. En tegen dat het bijna daar was, voelde ik mij behoorlijk down. Ook al zijn dit dagen gelijk alle andere, toch voelde ik mij absoluut niet al te prettig. Helemaal in mijn eentje zat ik in de zetel naar eindejaars voorgekauwde televisieprogramma’s te kijken. Mensen in feeststemming, bubbels in de hand, artiesten die wat nummers brachten en allemaal vrolijk lachend aan het wachten tot het aftellen kon beginnen.

Voor de eerste keer in mijn leven echt begrepen wat eenzaamheid is. Dit wens ik niemand toe, dit gevoel. En dan te bedenken dat er zo dagelijks mensen rondlopen die dit dag in dag uit meemaken. Ook al kun je je begeven in een menigte, je kunt daar als eenzame tussen staan, zoals ik in mijn vorig verhaal beschreven heb.

Ik ben nu ook tot besef gekomen dat ik mijn echtscheiding nog lang niet verwerkt heb. In feite moet de verwerking nog beginnen. Ik hoor wel eens van andere dat dit jaren kan duren en nu begrijp ik ook waarom. 23 jaar samen met iemand die gewoonweg voor iemand anders heeft gekozen, dat krijg je er op een maand niet uit. En zo is het dus ook uiteindelijk verlopen. Al het voorafgaande wat er gezegd is geweest door haar, was een leugen. Dat de derde persoon er totaal niets mee te maken had. Na een kleine maand waren ze al samen, dus dat bewijst al genoeg.

Misschien ook daarom dat de verwerking langer duurt, misschien ook daarom dat ik bepaalde gevoelens niet kan onderdrukken, misschien ook daarom dat ik mij innerlijk enorm slecht voel, misschien ook daarom …

Dit bericht is geplaatst in Life. Bookmark de permalink.

33 Reacties op Misschien ook daarom

  1. LJ schreef:

    Hans! Je bent terug! Helaas met slecht nieuws, maar he, daar dient een blog voor, voor je ups en downs. Het is heel normaal dat je je scheiding nog niet hebt verwerkt, dat gaat nog véél tijd nodig hebben, maar de pijn die gaat weg. Niet meteen, nee, maar het zal vervagen, echt, dat moet. Je bent zo’n man vol levensvreugde, daarbuiten is echt nog genoeg voor jou om mee te maken, te beleven, enthousiast over te zijn, verliefd op te worden, om te lachen, mee te huilen, op te dansen, …. you name it.
    Ook al heb je niks aan deze véél te positieve reactie, ik hoop dat je je niet door het deprimonster in het zwarte gat zal laten sleuren, of (in het geval je er al in ligt) je de kracht vindt om er weer uit te komen krabbelen. Je verdient nog een lang en schoon leven Hans! En ik ga jou wél het allerbeste wensen voor 2012!!

  2. musicinmind schreef:

    Hans, ben blij dat je weer iets van jezelf laat horen!
    Juist met de feestdagen word je even met je neus op de feiten gedrukt.
    Heel vervelend en het dal lijkt niet dieper te kunnen maar het voordeel van een dal is wel dat je er uit kan klimmen en boven aan de top ontzettende spierballen hebt ontwikkeld.

    Ik hoop dat je voor jezelf de rust en de tijd kan nemen om alles te verwerken en dat het zwaar zal zijn is niet te voorkomen. Iedereen zal met goed bedoelde adviezen komen en zeggen dat het achteraf allemaal de moeite waard blijkt te zijn, maar jij kan het beste bepalen hoe je dingen aanpakt en welke kant je op wil.

    Ik gun jou alle goeds voor het komende jaar maar vooral de lessen die je mag leren om nog dichter bij jezelf te komen!
    En of je nou blogt of niet, schrijven over wat je dwars zit kan altijd opluchten en dan kun je achteraf nog eens teruglezen om te zien wat je groei is.

    Ach, zie je, nu kom ik ook met goed bedoelde adviezen….zal vast iets menselijks zijn….

    Kom op Hans, maak wat van 2012!

    Veel liefs Mim

  3. ingrid schreef:

    Fijn weer iets van je te horen Hans!
    Het moet vreselijk zijn als iemand die je altijd vertrouwd hebt ineens niet te vertrouwen blijkt te zijn.Je bent het slachtoffer geworden van een ontrouwe vrouw….dat zal je veel tijd gaan kosten om dat te accepteren en je woede en verdriet kwijt te raken.Hou je taai Hans,alles komt ooit goed…………..

  4. Lies schreef:

    Moeilijk Hans om te reageren… Kop op !
    Lie(f)s.

  5. Desire schreef:

    Nou ja, je verplicht voelen is ook zo wat, maar in ieder geval opluchting hier dat we iets van je vernemen.
    Dapper ook om je – in dit blog- zo kwetsbaar op te stellen.
    Wel een hard gelag dat je ex heeft gelogen over haar nieuwe relatie.
    Ik weet niet wat ik zou doen als de mijne zou kiezen voor een ander. Ik zou me enorm gekwetst voelen en meteen dat gezicht van die andere troel willen verbouwen. Of ik zou in een hoekje gaan zitten om me de ogen uit de kop te huilen. Gewoon het idee, mijn lief met een ander, het ergste scenario dat je kunt beleven.
    Alhoewel ik me er iets bij kan voorstellen, hoop ik niet dat jouw vertrouwen in ALLE vrouwen is verdwenen … daarvoor zijn we écht veel te leuk ;-)
    Verder hoop ik dat je veel steun ontvangt van je kinderen, zij hebben absoluut jouw liefde nodig.
    En wie weet ooit, of misschien wel binnenkort zul je openstaan voor een nieuwe relatie. Als het zover is, lezen we daar graag over Hans ;-)
    Voor nu hoop ik dat bloggen je helpt om uit dat diepe dal te komen.

  6. joke - An schreef:

    Hay Hans, terug bij ons. En iedereen staat klaar met goed bedoelde adviezen.
    Heb het zelf meegemaakt, en ja, het doet even goed. Maar uiteindelijk moet je alles zelf doen.—-En wees gerust dat kan je en dat zal je. Geef jezelf even de tijd. Ontspan je zoveel mogelijk. En plots zul je merken dat het al veel beter gaat. Laat de dingen op je afkomen en neem wat je het best bevalt. Ik kan je ook beste wensen sturen, maar pffft , of het nu Nieuwjaarswensen zijn of verjaardagwensen zijn . De dagen volgen elkaar op en wat voor je weggelegd is komt toch. Met of zonder wensen.
    Het beste ermee Hans en denk aan je 83 onzichtbare vrienden, waar ik eentje van ben.

  7. Yvonne schreef:

    Tough times voor je : (

    Ex en ik zijn vijf jaar inmiddels uit elkaar, het gaat heel goed omdat ik er voor zorg dat ik mijn leven leef en leuke dingen doe. Maar er zijn van die momenten waarop ik de eenzaamheid voel en ook ik was dat toch weer aan het einde van het jaar…er zijn van die dagen…

  8. Eilish schreef:

    Alle begrip dat het hier zolang ‘mediastilte’ is geweest. Ik snap maar al te goed wat je voelt, hoe je worstelt met de colère, jezelf in vraag stelt door de vernedering (want dat is het tenslotte toch als je niet meer goed bevonden wordt door diegene die je graag ziet)
    Voor wat het waard is, ik wens je toch een goed jaar, waarschijnlijk eentje met vallen en opstaan, maar ik hoop dat je uiteindelijk het dal kan uitklimmen !

  9. Jane schreef:

    Herken het eenzame gevoel. Helaas moet ik zeggen.
    Verwerking is altijd een moeilijk iets en heeft tijd nodig. Is niet anders. Sterkte ermee!

  10. Billy schreef:

    als je nooit in dergelijke omstandigheden geweest bent, kan je er misschien ook moeilijk over oordelen. Maar ik merk in elk geval dat het diep zit, Hans
    Ik hoop dat je er snel bovenop geraakt, en je jouw nieuwe leven mag beginnen…

  11. chrissebie schreef:

    Hey Hans,
    Neem de tijd om je hart te laten helen. Wij hebben allemaal makkellijk praten hé.
    Maar als je voelt dat je eronder door aan t gaan ben, trek dan tijdig aan de alarmbel en klop eens aan bij de dokter voor een goed gesprek. Weet dat jij ook maar een mens bent en dat is heel erg toegestaan!
    Liefs

  12. Di Mario schreef:

    Eindelijk weer een berichtje. Er is niemand die van je verwacht dat je dit snel verwerkt. Liever wat langer er overdoen dan niet goed verwerken. Het is ook niet niets als je zo voorgelogen wordt.

    Love As Always
    Di Mario

  13. smiley schreef:

    misschien daarom dat je hier ook weer kwam schrijven, misschien daarom dat je hier verder kan schrijven, misschien daarom dat er hier zoveel mensen blij zijn dat je weer komt schrijven. Vermits je zelf geen wensen wil geven, wens ik je ook helemaal niets en geef ik je zelfs geen goede raad (ik zou ook niet weten welke momenteel). Ik ga gewoon vertrekken met de zeggen (zoals anderen voor mij) dat het heel leuk is om weer wat van je te lezen, ook al is het negatief. Een blog is voor elke mogelijke uitlating! Geniet ervan.

  14. Marjolijn schreef:

    Zo’n ingrijpende gebeurtenis heeft tijd van verwerking nodig.
    En alleen jij kunt dat doen, op jouw manier. Schrijvend of stil het is allemaal goed als het maar goed werkt voor jou.
    Ik kan je alleen heel veel sterkte wensen, en dat doe ik dan ook van harte.

  15. ollie schreef:

    Begrijp je volledig Hans , nochtans nooit in dezelfde situatie geraakt ! En hoe kan Ollie dan voor oordeel aan je geven. Denk dat je dat zal moeten verwerken en misschien zal dit wel een tijdje duren . Maar het is heel goed dat je erover schrijft of praat , blijven opkroppen is niet goed denkt Ollie. En verder wil ik je veel sterkte en steun toewensen , net als je andere volgers !

  16. Meiske schreef:

    Hans, het is heel fijn om weer even een teken van leven van je te vernemen hier in blogland. Maar zie het alsjeblieft niet als een verplichting naar ons toe. Misschien kun je het zien als een plek en manier om jouw gedachten en emoties met anderen te delen. Of als een stukje afleiding voor jezelf. Maar zeker niet als verplichting naar ons als lezers.

    Wat betreft het verwerken van een scheiding……..ja, dat gaat niet ff zomaar 1,2,3. Zelfs als de relatie heel veel korter heeft geduurd dat jouw huwelijk is het niet makkelijk en/of snel over. Dat is allemaal al moeilijk als je er samen toe besluit, maar zoals in jouw geval, dat het je als het ware overrompelt, dat is helemaal een hard gelag.

    Ik wens je heel veel sterkte Hans!

  17. Geef jezelf de kans om dit te verwerken,……want ik weet het heel zeker, dat je hier sterker gaat uitkomen!!! Er is zo’n quote en hopelijk neem je me dit niet kwalijk maar ga het even met je delen:
    Niemand kan jou gelukkig maken, net zomin als iemand jou boos kan maken. Onze gevoelens zijn de gevolgen van de gedachten die wij kiezen. Als we de woorden en het gedrag van anderen laten uitmaken hoe wij ons voelen, geven we onze kracht om vrij en gelukkig te zijn weg, we geven de macht dan aan anderen.
    Sterkte!!!! En blij je weer terug te zien!!!!!!!!

  18. justm3 schreef:

    Dag Hans,

    eindelijk nog eens een berichtje van je :-) .

    Een maand zou nogal kort zijn om zoiets ingrijpends te verwerken. Die verwerking gebeurt stap voor stap en voor je het weet ben je er klaar voor om een bepaald hoofdstuk af te sluiten :) .

    De feestdagen zijn idd een gevoelige periode, 3 jaar geleden heb ik mij ook enorm eenzaam gevoeld met de feestdagen. Ik vind het spijtig dat je alleen hebt gezeten. Ik wens je in ieder geval toe dat je over een jaar je al een stuk minder eenzaam gaat voelen :-) .

  19. Caroline schreef:

    Heey Hans!
    Een huwelijk van 23 jaar kun je niet zo maar verwerken. Neem de tijd en schrijf er over wanneer jij je er goed bij voelt. Het gaat met ups en downs.
    Jammer dat je met de feestdagen alleen hebt moeten zijn. Dat voelt niet goed.
    Hopelijk heb je voor 2012 wel wat leuke vooruitzichten.

    Liefs

  20. Mirjam Kakelbont schreef:

    Hej hej, Hans.
    Life suchs and then you die…

    Baas op eigen blog. Je bent je eigen eindreadacteur. Volgens mij is de tijd gekomen om voor jezelf op te komen en te kiezen. Neem alle tijd die je nodig hebt. Dapper dat je je zo openstelt op je blog. Hopelijk heb je iets aan alle goedbedoelde oprechte reacties.
    Ik wens je moed en vertrouwen!
    Liefs,

  21. Karel schreef:

    Hans goeden dag
    ik loop een lijst met mede bloggers na, maak weer een lijstje om op blog en wp te zetten
    dus zo kom ik ook hier , ja jongen dat zal vies tegen vallen
    en ik kan je geen raad geven anders dan rustig aan te doen en het te accepteren
    ja ik heb makkelijk praten , ben mijn hele leven een vrijgezel
    wens je sterkte er mee

  22. Sakkerlien schreef:

    Na een scheiding moet je door een rouwperiode… willen of niet… pijnlijk maar helend!!! Geef jezelf de tijd om te treuren, ga je gevoelens niet uit de weg, dan pas zul je de zon weer voelen schijnen…. sterkte Hans!!!!

  23. micheleeuw schreef:

    Dag jongen,
    Blij weer van je te horen. Jammer was het om te lezen dat je eenzaam was met ‘die’ dagen. Al is eenzaam zijn in een groep ook niet goed, toch is het beter dan alleen te zitten met je (gevaarlijke) gedachten. Mensen om je heen geven toch verstrooiing.
    Ik wens je een schitterend jaar, een veel beter dan het vorige. Je komt er wel, met tijd.

  24. Ha, die Hans!
    Ik ben blij weer iets van jou te lezen, want ik begon me zorgen om jou te maken. Relaties kosten hoe dan ook altijd veel moeite, zowel de goeie om ze goed te houden als de slechte om ze te verwerken. Een mens heeft nergens garantiebonnen voor. Ja, het is moeilijk om sommige verloren relaties te verwerken, zeker als men ingeruild is voor een ander. Dan schieten er meteen honderd en een vragen door je hoofd. Wat, waarom, waardoor, hoe? Vul maar in. Ik weet het. Op sommige vragen zal je nooit een antwoord krijgen. Op andere heel snel. Het belangrijkste is dat je van heel de situatie wat geleerd hebt. Dingen die je nu anders zou doen. Dingen die je niet meer zou doen. Dingen die je nu veel vlugger zou doen. Het was een moeilijke levensles, maar je hebt vele vrienden gemaakt via de blogs. Vrienden die je anders misschien nooit zou hebben leren kennen. 83 Medemensen geven om jou en willen jou niet kwijt. Dat heet on-voorwaardelijke liefde, de zuiverste liefde die er bestaat, Hans! Ik hoop dat er voor jou nog heel veel liefde op je pad mag komen. Sterkte!
    Liefs, Laurine

    • HansDeZwans schreef:

      Amai, 83 vrienden erbij en de meeste zijn leuke, vrouwelijke blogsters. Misschien kan ik best een schema opstellen om al deze schrijfsters te ontmoeten, want zeg nu zelf, in real time afspreken is toch veel fijner dan via deze weg. Ik heb een kleine berekening gemaakt en het komt neer op ongeveer 14 ontmoetingen per dag en dat 6 dagen op rij. (zondag wil ik even uitrusten) :-)

      Nee, ik zwans maar wat, maar ik moet zeggen dat ik wel veel heb aan jullie reacties. Was het maar allemaal zo simpel als dat men beweert. Er zijn periodes dat het mij beter gaat, maar die kl*ten laatste dagen van het jaar hebben wat roet in het eten gegooid. En ook mijn koppeke, ik denk teveel na, dat is mijn nadeel. Plus daarbij dat ik ook nog denkwerk moet verrichten als job, is niet al te best.

      Ik sla er mij wel door, dat heb ik tot nu toe altijd al gedaan, het heeft alleen wat tijd nodig. Dus tot blogs.

  25. Meiske schreef:

    Way to go Hans!

  26. Mich schreef:

    Een mooie en ook oprechte blog over hoe je voelt. Elke relatie gaat nadat het stopt een rouwproces in, de ene doet er wat langer over dan de andere.
    Het kan zijn dat het voor je exvrouw al heel lang over is, en het kan zijn dat zij al veel eerder dingen een plek kan geven omdat ze er al zo lang mee bezig is geweest. Maar in één maand over een huwelijk van 23 jaar zijn, dan zou ik je ook wel onmenselijk vinden.

    Geef alles een plek en alles komt op zijn tijd!

  27. HansDeZwans schreef:

    Ik moet hier een beetje recht zetten. We zijn al langer dan één maand uit elkaar. Het is nu ongeveer een half jaar geleden dat ze besloten heeft om te scheiden. Ik wou gewoon in een soort van uitdrukking zeggen dat dat niet zomaar in één maand verwerkt kan worden.

  28. Ariadnesdraad schreef:

    Verdriet vraagt geen tijd, maar neemt die gewoon. Pas daarna komt dat betere gevoel terug… Sterkte!

  29. zuster_klivia schreef:

    Ik heb er ruim 2 jaar over gedaan om erover heen te komen, en we hadden gelukkig niet eens kinderen samen. Ik ben gaan praten met en psychiater. Hielp me enorm om ongegeneerd stoom te kunnen afblazen…

    Zet ‘em op Hans!

    Op naar herstel van dat gebroken hart…

  30. ZON-nebloem schreef:

    blij dat je er weer bent, want ondanks alles gaat het leven toch door zunne….

  31. Esra schreef:

    Je kunt het ook omdraaien, misschien is het beter om verlaten te worden omdat die ander beter lijkt te zijn (lijkt, ja, dat zeg ik expres, want het moet nog blijken of hij ook een samenzijn van 23 jaar waard is!) dan omdat je zelf niet meer goed genoeg bent. Probeer het maar van de positieve kant te zien, al is dat niet makkelijk. Sterkte!

  32. Nienke schreef:

    Welkom terug in blogland, dat allereerst. Neem de tijd om je scheiding te verwerken, het is niet niets, zeker niet na zo’n lang huwelijk. Dat heeft tijd nodig. het is enorm K*t om erachter te komen dat je dacht al iets verwerkt te hebben en dat blijkt dat dat niet zo is. Een harde klap voor je. Ik hoop dat je toch mensen om je heen kan vinden/verzamelen die je hierin/hierbij kunnen steunen. Bij wie je je verhaal kwijt kan. Sterkte en ik denk aan je.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>