Principe

Ik heb al een heel tijdje niet meer geblogd over mijn echtscheiding. Ik weet zelfs niet meer wanneer mijn laatste berichtje daarover was. Maar soms kan ik niet anders en moet het van mij af. Het gaat vrij goed tussen mijn ex en mij en dit komt omdat we zo minimaal mogelijk met elkaar in contact komen. Bij de wissel van de kinderen worden er wel wat dingen besproken. Gisteren komt ze naar mij toe en vertelt me dat ik weer mijn naam waardig heb gemaakt op de tennis. Ik zeg hoezo? Wel de barvrouw geeft mij een bonnetje voor twee pintjes die de zoon daar gedronken heeft en ik wou dat niet betalen omdat dat niet in mijn week viel. Heel de toog heeft het gehoord en die hebben ook wel het hunne daarvan gedacht. Wel, dat is dan allemaal hoe je dat aanpakt. Als dat bij mij zou gebeuren dan zou ik gewoon mijn portemonnee nemen en betalen maar ik zou er geen scene van maken. Enkel en alleen als men daar een scene van maakt, dan heeft heel de toog het gehoord. Dat is weer een verhaal dat ze tegen de vrienden en familie kan vertellen. Het gaat mij helemaal niet om die 2,80 euro. Het is gewoon een kwestie van principe, de kinderen waren bij haar die week en als ze dan iets drinken, dan moet ik dat niet betalen, punt uit. Ik heb al heel wat bonnetjes zo betaald zonder mij af te vragen waar de kinderen toen waren, maar ik doe dat niet meer.

Vorig weekend gingen de kinderen naar de bioscoop, de zoon vroeg wat geld omdat hij krap bij kas zit. Ik heb ze beide 10 euro gegeven. Nu woensdag is hij gaan skiën in Peer, ik heb hem 20 euro gegeven. Gisteren heb ik hem 10 euro gegeven om een pizza te gaan halen, want hij had nog geen honger toen ik er eentje ging eten. Het gaat mij helemaal niet om het geld, maar gewoon om het principe.

Ik kan gewoon niet meer tegen dat schijnheilig gedoe. Vandaag is er een fuif in mijn dorp en ze blijven alle twee hier slapen. De zoon met een tiental vrienden in tenten in de tuin en de dochter samen met een vriendin. Ja, zei ze dan nog gisteren om af te sluiten, normaal zijn ze dit weekend bij mij, maar nu met die fuif in As, ze gaan toch te eten krijgen want anders geef ik hun geld mee. Man man, hoe belachelijk.

Hier zal ik ook weer commentaar op krijgen maar ik trek er mij niets van aan. Ik kan nog heel wat meer vertellen maar ik heb die aandacht niet nodig. Ik moet de mensen rondom mij niet overtuigen, met die zaken hou ik mij niet bezig en mijn vrienden weten dat, gelukkig. Nog een fijn weekend.

Dit bericht is geplaatst in Life. Bookmark de permalink.

30 Reacties op Principe

  1. Zuster Klivia schreef:

    Lange tenen, die ex van jou. Zou me er idd niet druk om maken. Ik denk dat je keurig je alimentatie betaalt, dat er afspraken zijn over wanneer ze bij jou en wanneer ze bij haar zijn. Groot gelijk dat je niet alles voor jouw rekening neemt. Zij en haar nieuwe liefde hebben toch ook geld neem ik aan? Het zit haar nogal hoog als ze er meteen over begint. Probeer je er niet over op te winden.

    Goed weekend!

  2. Het is altijd een beetje flauw als mensen zich zo opstellen zoals je ex dat nu doet. En jammer, want je schiet er helemaal niets mee op. Hooguit dat de afstand steeds groter wordt terwijl dat, juist in het belang van de kinderen, niet zou moeten. Erboven staan is gemakkelijk gezegd natuurlijk maar toch: dat is het enige dat je kunt doen denk ik. En denken: ‘misschien heeft ze last van haar hormonen’ of iets dergelijks…..

  3. Hans schreef:

    Mijn spam protectiom sum = 13, dat zegt genoeg lijkt me. Hans

  4. Marjolijn schreef:

    Jammer, dat het zo moet en zo flauw.
    Probeer het maar naast je neer te leggen, maar dat is makkelijker gezegt dan gedaan, realiseer ik me ook.
    Misschien helpt het ook wel om even flink te schudden met je gat, dan valt de ellende wel naar beneden.
    Toch op naar een mooie zondag..!!

  5. Mirjam Kakelbont schreef:

    Haar manier van reageren zegt alles over haar en niets over jou. Als je zorgt dat dat zo blijft – en dat doe je – krijgt ze geen vat (meer) op je. Des te makkelijker zal alles van je afvallen! Volgens mij heeft ze geen meerwaarde meer voor je ;-)
    Toi toi!
    Liefs Kakel

  6. smiley schreef:

    Mooi en eenvoudig principe. En je blog is er ook om af en toe gewoon wat van je af te schrijven. Dat helpt. Dat moet kunnen. Dat kan en dat mag. Zo simpel is het.

  7. zon-nebloem schreef:

    tja, ik had dat nooit aan de hand…gelukkig maar als ik dit lees.
    Maar ik zeg ook niks meer tegen mijn ex, dus….

  8. isis45 schreef:

    Ja, wat moet je daarmee?Ik zou het zoveel mogelijk negeren en het contact inderdaad zo minimaal als mogelijk houden. Je kinderen zouden daar niet de dupe van moeten worden en dat doe je volgens mij ook niet, maar met zo’n houding als van je ex kom je ook niet ver lijkt me.

  9. christa schreef:

    Hier doet de ex er alles aan om maar een maaltijd uit te sparen, vragen aan de kids of ze niet hier blijven eten terwijl ze naar hun moeder moeten en zij aan beurt is om te koken. Ik heb het jaren verdragen dat wij meer bijdroegen dan wat zij deed. Maar nu laat ik niet meer over mij lopen, ( want Christa heeft meer tijd ). Verleden week ging zoonlief hier was droppen terwijl hij bij zijn moeder was en ik heb hem gezegd dat ik niet verder het wassalon van zijn moeder ben. Want ze nam altijd maar meer en meer . Maar voor de rest, doen we van , doe wel en zie niet om. Ik kook volwaardige maaltijden voor hen, geen voorgekookte brol. En ik doe het graag, heel graag, maar af en toe roep ik halt als ik voel als er van mij geprofiteerd wordt.

  10. Brubeck schreef:

    Ik zou proberen me er niet teveel van aan te trekken. Er zal altijd geroddeld worden, en je ex drijft het zo te zien een beetje op de spits. Let it go… En schrijf het van je af op de blog :-)

  11. Rebbeltje schreef:

    De laatste regels zeggen genoeg… :)

  12. Rebbeltje schreef:

    De laatste regels zeggen genoeg… :)

  13. Billy schreef:

    waarom moeten exen het vaak zo moeilijk spelen???

    :-(

  14. Esra schreef:

    Een beetje toegeeflijk zijn naar elkaar, dat is het hele eiereneten. Elkaar wat gunnen. Moet wel van twee kanten komen… Ik geloof dat jij er meer aan toe bent dan zij. Althans, het zou voor beiden goed zijn, maar je ex denkt blijkbaar nog altijd dat stennis schoppen de manier is?

    Fijn in ieder geval dat het wel beter gaat langzaam maar zeker.

  15. Joke schreef:

    Ik kan je redenering volgen Hans. Maar wat ik me eigenlijk afvraag: waarom moet je zoon die pintjes niet zelf betalen? Of krijgt hij nog geen zakgeld? Ik vermoed dat je ex er zoveel zaak uitmaakt omdat zij zelf ook heel wat buitenuit betaalt. Misschien moet er toch wat meer gecommuniceerd worden over wie wat betaalt en over wat er moet betaald worden van het zakgeld. Want uiteraard moeten kinderen leren om daar zelf ook hun eigen verantwoordelijkheid in op te nemen. Dat lijkt me trouwens juist moeilijk bij echtscheidingen omdat er dan sponsors zijn van weerszijden, die niet altijd weet hebben van elkaars sponsoring.

    • HansDeZwans schreef:

      De kids krijgen hun leeftijd x2 + 10 extra voor telefoon kosten. Stel hij is er 55, dan ontvangt hij per maand 55×2+10=120 euro. Maar het zakgeld is snel op en er wordt wel eens wat extra gevraagd.

  16. Miss M schreef:

    Man Man ik kan heen heel boek schrijven van hetgeen de ex van mijn date allemaal uitsteekt. Je bent niet alleen in zulke zever en kindercapriolen.
    Wij wisselen maandags aan school zodat ook dat contact niet meer nodig is.
    Maar liegen dat ze tegen ons doet en het stomme is dat het heel snel uitkomt, bv ze zegt dat de dochter 2 testen heeft gemaakt en 10/10 had. Maar als je tegen de juffrouw zegt dat dat wel heel flink was van de dokter valt die uit de lucht. Er zijn nog helemaal geen testen geweest. En ga zo maar voort ….

  17. Katrijn schreef:

    Jouw ex doet mij denken aan de mijne. Zijn imago als “brave jongen” vindt hij heel belangrijk en daarom moet hij veel liegen en manipuleren om zijn gedrag goed te praten/goed te laten overkomen.
    Hier vindt je ex het ongetwijfeld geweldig dat je publiek geweigerd hebt om die rekening te betalen want zo kom je over als “de vader die die 2,80 euro niet wil betalen voor zijn zoon”. Terwijl haar gedrag helemaal niet goed te praten is, voor zover ik het verhaal van de scheiding gevolgd heb.
    Tja, ik herken het maar al te goed, gelukkig heb ik met mijn ex geen kinderen.

  18. Welkom in de club van de gescheiden mensen,…bibliotheken kunnen ermee gevuld worden met dat soort verhalen,….been there, done that,..de mijne belde zelfs in Big zijn naam naar een vriend dat hij me met rust moest laten,….do not ask me why!!

  19. Valhalla schreef:

    He, dat is naar zeg. Als je eenmaal zo tegen elkaar doet wordt het allemaal maar steeds erger. Als je goed over een brug kon samen zou je gewoon drie euro op de toog leggen en (jaja, met hollandsche fooi ;) ) en niet moeilijk doen.

    De manier waarop vrouwen via de kinderen dingen spelen verdient vaak geen schoonheidsprijs. Sterkte. Hopelijk lukt het je er boven te staan….

  20. Nicky schreef:

    Pfff. Blij met mijn eeuwig afwezige ex! Wat een gedonder. Ik begrijp je frustratie.

  21. Evelyn schreef:

    Tis maar beter dat jullie uit elkaar zijn. Ik wens je nog heel weinig kromme-tenen-en-samengeknepen-billen-momentjes toe. (Ik werd al moe bij het lezen alleen)

  22. Goede afspraken maken goede vrienden. Ik kan je redenering rond waar de de grens trekt tussen wat je wel en niet betaalt voor de kinderen 100% volgen.

  23. MissMidlife schreef:

    zonde!!
    Ooit was er een periode waarin jullie verliefd waren, waar er samen voor kids werd gekozen. Als het nu zo ‘gespeeld’ moet worden vind ik dat echt jammer. In de eerste plaats voor die 2 tieners die hier niet voor gekozen hebben.
    Probeer het niet aan je hart te laten komen.

  24. platoonline schreef:

    Tja, na mijn scheiding heb ik wel alimentatie betaald en toch waren de kids elke veertien dagen bij mij. Ik wist dat ze het niet kon betalen en heb nooit moeilijk gedaan. Toen de kinderen later allebei bij mij gingen wonen heb ik alles betaald. Mijn zoon woont nog steeds bij me maar werkt nu. Omdat contact altijd tot ruzie leidde heb ik het op den duur gestopt. Het heeft geen zin om te praten als je de uitslag al weet. Vader is slecht en dat moet vooral zo blijven. Enfin. ik lees hier een hoop dingen die ik zeer herken. Ik hoop het nooit meer mee te maken. En ik hoop jij ook niet. Naarmate de kids groter worden, wordt alles allengs gemakkelijker.

    • HansDeZwans schreef:

      Plato, de nagel op de kop, ik ben slecht, iedereen weet dat ondertussen, vooral de schoonfamilie want die heb ik niet meer gezien. Vanalles wat zij beweerd, kan ik een normaal tegen argument geven. Maar goed, zoals je aangeeft, zo weinig mogelijk contact hebben dat is het beste voor iedereen, vooral voor de kids.

  25. LJ schreef:

    Waarom scheidingen toch altijd zo afschuwelijk moeten verlopen, en vooral: de kinderen erin betrekken, hoe verziekt ben je dan? Laat het je niet aan het hart komen, Hans,sommige mensen veranderen nooit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>