Spijt

Als jullie bovenstaande titel lezen, zullen jullie onmiddellijk denken dat de zwans ergens spijt van heeft en inderdaad, dat is ook zo. Jullie zullen dan, aangezien mijn achtergrond, dit woord laten refereren naar mijn echtscheiding en hier moet ik jullie teleurstellen, want daar gaat dit nu juist niet over.

Hoe, heb je dan geen berouw over je gescheiden leven?‘ zal u zich dan afvragen. Jawel, ik vind het jammer dat het allemaal zo is moeten gaan, vooral naar de kinderen toe, want zij vertonen duidelijk tekenen dat ze hieronder lijden. Maar ikzelf zou mijn leven niet anders geleefd hebben om het zo maar uit te drukken. Ik zou niets anders doen, moest ik het op voorhand geweten hebben.

Maar bij een scheiding zijn de beide partijen in fout, het zal nooit aan één iemand liggen?‘ hoor ik u nu al denken. Dat is ook zo, maar het kan goed zijn dat ik wel na een aantal jaren een scheiding zou aangevraagd hebben, moest ik iemand anders zijn tegengekomen waarbij het enorm zou klikken. Ik zou hiervoor wel eerlijk zijn uitgekomen, want eerlijkheid en respect staan bovenaan in mijn woordenboek. Alhoewel, wat zeg ik nu allemaal. Dat ligt niet in mijne aard, ik ben meer het type dat voor iemand gaat tot het einde van zijn leven. Samen oud worden en genieten van de kleine dingen des levens, punt aan de lijn.

Maar waar heb je dan in feite spijt van, vertel het ons?‘ vraagt u zich ongeduldig af. Ik denk dat ik het jullie nu wel kan vertellen, ik ga een zaak beginnen in madammenvellen, o nee sorry dat is van Urbanus. Als ik op den televies of eender waar iemand op een gitaar zie spelen, dan heb ik spijt. Spijt dat mijn moeder mij vroeger niet verplicht heeft om muziekschool te volgen, om een instrument te leren spelen.

Je bent nooit te oud om te leren.‘ roept u nu in koor. Dat dacht ik ook. Ongeveer een kleine 5 à 8 jaar geleden liep den deze een muziekwinkel binnen. Ik moest en zou een gitaar kopen. Een klassiek model om te beginnen. Totaal van geen prijs bewust, speelde de verkoper op enkele exemplaren en liet het verschil horen tussen een klassieke en een soort folk model. Natuurlijk koos ik voor het meer volle geluid en liep ik buiten met een Seagull folk gitaar en was ik 450 euro armer. En toen begon het pas, me and my guitar. Er was een verschil tussen akkoorden leren en tabs, las ik uit zo een beginners boekje met cd. Met volle moed en overgave was ik elke avond aan het tokkelen. Dat boekje verdween snel in de kast want via youtube kon je vrij snel leuke nummers van Neil Young, Bruce Springsteen, Eric Clapton of hetzelfde welke gitaarvirtuoos aan leren. En als je minstens één uurtje per dag zou oefenen dan was de kans groot dat je enkele liedjes rond een kampvuur kon spelen. Ik zag mijzelf al zitten rond zo een vuurtje met allemaal vrouwelijk schoon rond mij heen. Want zeg nu zelf, een man met een gitaar in zijn handen die nummers kan brengen a la Hotel California, is toch een enorme vrouwen magneet, niet? Het heeft niet mogen baten. Gebrek aan tijd en het feit dat het toch moeilijker is dan ik had gedacht, heeft er toe geleid dat zelf Vrolijke Vrienden niet tot mijn repertoire behoort.

Dus met andere woorden, jij verkoopt ons jou gitaar voor een luttele 200 euro?‘ zal u mij nu aasgier-gewijs vragen. Vergeet het. Die gitaar dient nu als meubelstuk. Hij staat mooi te wezen op een gitaarhouder en dient als eyecatcher. Als dat mooi vrouw volk toch nog langs komt en ze zien die gitaar staan, zal ik op hun vraag ‘Speel jij gitaar?’ bevestigend antwoorden maar dat het nu helaas niet gaat wegens winterkloven in mijn vingers. ‘Dat zomers weer ook’ en ik kijk bedenkelijk naar mijn vingers om wat meer geloofwaardigheid over te brengen. ‘Maar het is beter dan sneeuwballen’ voeg ik er nog lachend aan toe om zo verder het ijs te breken.

Na al die vervelende vragen van jullie is het nu mijne toer. ‘Hebben jullie ergens spijt van en zo ja, van wat dan?‘ Kom, vertel. Schrijf het van u af. Laat het ons weten. Je hoeft je nergens voor te schamen. Al schrijf je dat je partner enkel maar de liefde wil bedrijven met zijn sokken aan, ik zal er u niet scheef door bekijken. Het is beter dat je het niet opkropt. Laat je gaan.

Dit bericht is geplaatst in Life, Muziek. Bookmark de permalink.

60 Reacties op Spijt

  1. Suske schreef:

    als er een iets is waar ik misschien spijt van heb dan is het dat ik niet verder gestudeerd heb maar geld voor mijn eieren gekozen heb en voor een vaste betrekking heb gekozen die na al die jaren plots niet meer zo vast blijkt.

  2. zuster_klivia schreef:

    Nergens van, het is een nutteloze emotie. Je kan er toch niks meer aan veranderen, niet terugdraaien. En daarbij: elke verkeerde beslissing opent nieuwe kansen. Die je misschien niet meteen ziet, maar je later blij maken.

  3. Lies schreef:

    Spijt… ?! Ah, Hans…
    Lie(f)s.

  4. Christel schreef:

    Spijt! Goh, spijt dat ik nooit vroeg in mijn bed geraakt. Maar dat komt dan meestal ‘s ochtends. :-)

    Even serieus… neen… tot op heden nog niet. Iedere stap in mijn leven heb ik genomen en ondergaan als het niet dé beste keuze was. En ik ben gelukkig met mijn leven nu en heb nu nergens spijt van.

  5. ollie schreef:

    Het enige waar ik spijt van heb , is dat ik mijn kinderen maar half zien heb opgroeien. Was altijd weg om carrière te maken en veel te verdienen.
    Nu probeer ik ( moet zoveel niet meer weg ) voor mijn kleinkinderen niet dezelfde weg op te gaan en zal er altijd zijn indien nodig .

  6. ZON-nebloem schreef:

    als ik er over denk heb ik spijt dat ik altijd blind vertrouwen in mensen had.
    Ik ben iemand, als ik iets zeg meen ik dat of ik zwijg. Maar niet iedereen is eerlijk.
    Na vele omstandigheden in blind vertrouwen, is mijn vertrouwen wat weg.
    Ik zet ook geen roze bril meer op

  7. Lilith schreef:

    Je kunt ook lessen nemen als dat op jezelf leren niet zo goed uitpakt ^^
    Da’s helemaal zo gek niet… Ik volg nu pianoles (als tweede instrument, heb al 9 jaar dwarsfluit achter de rug) en binnen hier en zes jaar wil’k nog aan ‘n cello-carrière beginnen en daarna liefst ook nog hobo – ‘k ben bijlange niet de enige volwassene aan de school :-) Er zijn trouwens ook nog van die scholen tussen privélessen (wat kostelijk is) en academies..
    Waar ik spijt van heb? Van hoe ik ‘n situatie ‘n aantal jaar geleden heb aangepakt, waardoor ‘n vriendschap verloren gegaan is. Maar langs de andere kant vind ‘k dan ook dat ‘k me veel te veel verwijten maak, dat het nu niets meer uitmaakt en dat het niet alleen mijn schuld was – en dan sluit ‘k me aan bij zuster_klivia en gooi’k mijn spijt overboord :D

  8. Eilish schreef:

    Spijt of niet, de gang van het leven heeft me gemaakt tot wie ik nu ben (d.i. grijs onder mijn gekleurde lokken :-) )
    Wat die gitaar betreft : allez (schop onder de kont), je moest al in de muziekschool geweest zijn ! (ik kom daar veel met de kroost, er zijn genoeg volwassenen met een ietwat late roeping !)

  9. Spijt dat ik er zolang heb over gedaan om te worden wie ik wilde zijn,……dat ik te lang heb geleden onder mijn jeugd en niet besefte dat de geschiedenis zich herhaalde,….en dat het te lang duurde voor ik aan mezelf ging werken en altijd vluchtte,…en spijt omdat ik mijn zoon zoveel pijn heb gedaan om bij zijn vader weg te gaan,…..omdat ik een beter mens zou kunnen worden,…..egoïstisch niet?? De enige egoïstische daad die ik ooit echt gedaan heb :-)

  10. smiley schreef:

    ik zou ook zeggen: gewoon opnieuw lessen opnemen voor die gitaar. Het is idd nooit te laat om te leren.
    Zelf wil ik later ooit nog verder gaan met mijn dwarsfluit… en terug meer piano spelen. Echt spijt heb ik van niets.

  11. LJ schreef:

    Ik zou ook wel graag gitaar leren spelen, of piano, maar weet je Hans, het is nooit te laat!

  12. Maris schreef:

    Ik had vroeger vaak spijt van dingen, maar (hoe cliché het ook klinkt), tegenwoordig heb ik nergens meer spijt van, want ik ben super blij met hoe ik nu ben. Dus ik denk dat alles wat ik in het verleden heb gedaan goed geweest is om me te maken zoals ik nu ben. Wil niet zeggen dat als ik mijn leven over mocht doen, met deze kennis, dat ik dezelfde fouten zou willen maken, maar gelukkig hoef je daar nooit over na te denken, want dat is toch niet mogelijk :P

  13. bentenge schreef:

    Bon. Lap.
    Nu heb ik dus spijt dat ik mijn dochter twee jaar geleden niet verplichtte om muziekschool te volgen.
    Verdemme Hans.
    Zou ik het alsnog rechtzetten?

  14. Billy schreef:

    écht veel spijt heb ik nergens van, maar nu je het toch vraagt..

    ik had ook wel graag een muziekinstrument leren bespelen, maar ik was eerder gek op drums

    en ergens vond ik het jammer dat ik na het middelbaar koos voor het “toekomstgerichte” informatica om verder te studeren, wat ik na enkele maanden voor bekeken hield. Ik had toen voor vertaler/tolk moeten gaan, wat me veel beter had gelegen…

    Groetjes!

  15. Deborah schreef:

    Leuk geschreven!!
    Spijt? Nee dat heb ik niet. Ik zou alleen misschien vroeger wat beter mijn best hebben willen doen op school. Zodat ik nu een goed papiertje had. In plaats van alleen de ervaring… :)

  16. micheleeuw schreef:

    Prachtig ge(be)schreven !
    Ik heb nergens spijt van. Als gebleken was dat het de verkeerde keuze/beslissing was, dan was het wel MIJN keuze/beslissing ! Conclusie trekken, er voor zorgen dat je die fout niet meer maakt, kont in je handen nemen en verder gaan …

  17. Joyce schreef:

    Zal ik eens wat zeggen, ik heb van exact hetzelfde spijt als jij. Heb zelf dan nog geen gitaar maar wat ik zou ik graag willen kunnen spelen. Bij mij komt er overigens nog 1 aspect bij, het antwoord ‘Nee’ richting mijn ex toen hij me vroeg of ik zangeres in zijn band wilde worden…. What the hell was I thinking?

    • HansDeZwans schreef:

      Ik op de gitaar, Billy achter de drums, LJ misschien basgitaar en jij als zangeres, dat lijkt mij een leuke combinatie. Nu nog wat oefenen en achter een jaartje staan we op Pinkpop en Werchter te spelen, niet?

      • Esra schreef:

        Ik meld me aan als accordeoniste! (“Ik dacht dat jij alleen piano en saxofoon speelde?” “Klopt.” “…” “Jullie moeten toch ook nog oefenen met die gitaren?” :D )

  18. CHRISTA schreef:

    Hewel hé, t zal heel kinderachtig klinken, maar toen ik ooit eens een slag op mijn kaak kreeg van mijn ex heb ik tot heden spijt dat ik hem ook geen lap heb verkocht, maar ik ben tegen geweld , bla bla

  19. Gitaar lijkt me inderdaad niet zo simpel. Ik speel piano en heb daar voorlopig genoeg aan. ‘Aasgiergewijs’ vind ik trouwens prachtig geformuleerd ;) Tot de volgende, Tjiftjaf

  20. Joke schreef:

    ‘t Spijt me, maar tot heden heb ik van niets wezenlijks spijt.

  21. Evelyn schreef:

    Spijt is verspilling van je tijd. Ik heb dan ook geen spijt..! Hooguit melancholiek dat ik niet nog bewuster heb genoten toen de kindjes klein waren. Maar ik genoot al zo…!

  22. Walter schreef:

    Even iets geheel anders; je blog stond steeds op mijn bloglijst maar op een bepaald moment kwam het niet meer in beeld.
    Jammer, ik las je graag en ga het weer proberen toe te voegen.
    Groet uit Gouda.

  23. Walter schreef:

    Sjit zeg ik dan maar, hij pakt m weer niet en geeft iets aan over de URL blablabla
    Nou, dan zoek ik je af en toe wel op via via…

  24. Kinga schreef:

    Leuk geschreven! Altijd als ik iemand piano hoor spelen, heb ik er spijt van dat ik ben gestopt toen ik acht was. Inmiddels ben ik het verleerd en heb ik de tijd niet om het weer opnieuw te leren..

  25. Jane schreef:

    Leuk geschreven!
    Spijt? Jazeker! -maar gaat te diep om hier uit de boeken te doen-
    Ik zou ook zo graag meer met muziek kunnen. Lijkt me geweldig om goed te kunnen zingen, maar dat is voor mij niet weggelegd haha (ter bescherming van ieders leven) ;)

  26. Marjolijn schreef:

    Nee, spijt niet, soms teleurgesteld in bepaalde zaken.
    Maar dat maakt iedereen wel eens mee denk ik.

  27. Miss Moneypenny schreef:

    Spijt dat ik veel te lang niet in mezelf heb geloofd. Dat ik me door anderen liet wijsmaken dat ik niks voorstelde.

  28. Dina-Anna schreef:

    Persoonlijk vind ik spijt een verspilling van energie, gewoon… omdat je er het verleden en de fouten die je al dan niet maakte er toch niet mee kan veranderen, je kan er hoogstens lessen uit trekken @->–

  29. ingridblogs schreef:

    Ach spijt ergens van,het heeft zo weinig zin……

  30. Esra schreef:

    Ik heb spijt dat ik gisteren remde op de fiets toen het begon te stortregenen. Gat in mijn knie.

    Maar even serieus: er is wel één voorval waarbij ik twijfel of ik er nog spijt van moet hebben of niet. Voor mezelf niet, maar ik weet niet hoe het is afgelopen met die ander die bij het voorval betrokken was… Ik hoop dat ik zijn leven niet op een negatieve manier beïnvloed heb.
    Verder zie ik alle onhandige dingen die ik gedaan heb als leermomenten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>