(On)geluk

MIHA-project:
Na ons ‘Gigolo-avontuur’ leek het Kakel en mij leuk vaker samen de pen op te pakken. Deze keer heb ik deel II geschreven, en kun je bij Villa Kakelbont deel I lezen. Ga dat zien, ga dat zien, anders kun je niet goed volgen.

‘We hebben je man deze middag gevonden in het kanaal met een kogel door het hoofd.’  vertelde de agent met de bolle buik. Ze zwegen om dit nieuws even te laten doordringen.
‘Een kogel door het hoofd.’ stamelde ze terug. ‘Dat lijkt op een…’
‘Op een afrekening, inderdaad.’ vervolledigde de andere agent. ‘Is er de laatste tijd niets speciaals opgevallen aan je man?’
‘Hoe bedoel je juist?’
‘Kwam hij verward over of dikwijls laat thuis van zijn werk?’
‘Ja, laat thuis, inderdaad. Maar wat moet je ook als je zo een jonge en knappe secretaresse rond hebt lopen. Hoe zou je zelf zijn?’ De twee agenten bekeken elkaar.
‘Had hij iets met zijn secretaresse denk je? Dat is nieuw voor ons, iets wat we even moeten nachecken dan. Maar om een lang verhaal kort te houden, je man was betrokken in, laten we zeggen, louche praktijkjes. Wit wassen van geld onder andere.’
‘Wit wassen van geld, Sander?’ herhaalde ze vol ongeloof.
‘Inderdaad, hij was een belangrijke spilfiguur in een bepaald netwerk. Boekhouder eigenlijk om het met een mooi woord te zeggen.’
‘Dat, dat kan kloppen, hij was boekhouder van opleiding. Hij heeft in…’
‘Een koffer, een zwart koffer’ onderbrak de bolle buik haar. ‘Wij zouden het fijn vinden als je ons dat even kunt halen.’ ging hij verder.
Als aan de grond genageld keek ze de twee agenten een voor een aan.
‘Maar ik weet helemaal niets van een zwart koffer?’ zei ze uiteindelijk. Een van de agenten liet een diepe zucht terwijl de andere recht ging staan.
‘We gaan er geen doekjes rond draaien, mevrouw Dingemans. Eigenlijk hadden we Sander graag, maar de laatste maanden was hij redelijk wispelturig. Het vergat dingen te doen, hij kwam zijn afspraken niet na…’ en terwijl de bolle buik zijn relaas deed, voelde ze een enorme spanning hangen. De agent wandelde ongeduldig van de ene hoek van de kamer naar de andere. Plotseling haalde hij een revolver te voorschijn en vanuit zijn binnenzak een soort van buisje wat hij op de loop draaide.
‘Kijk mevrouw, hij heeft ons een serieuze loer gedraaid die man van jou. Ongeveer anderhalf miljoen is er verdwenen. We hebben hem eergisteren met een zwart koffertje het kantoor zien verlaten. Nu is mijn laatste vraag, waar is dat koffertje?’ en hij richtte het pistool op haar.
‘Maar ik weet helemaal niets van een zwart koffertje. Eerlijk. Je mag hier gerust het hele huis doorzoeken, je zult niets v…’

BAF

Ze zakte als een meelzak in elkaar en bleef roerloos op de grond liggen. Het bloed gutste uit haar wonde en verspreide zich op het parket in de woonkamer. De twee agenten keken even naar elkaar en verlieten de kamer.
‘Even grondig dit huis doorzoeken, goed?’ sprak de bolle buik.
‘Ik zal boven alles controleren.’ antwoordde de andere. ‘Maar wat als we niets vinden?’ vroeg hij terwijl hij de trappen besteeg.
‘Dat is toch duidelijk, niet?’ kreeg hij als antwoord. Op de overloop draaide hij zich om en keek hem vragend aan.
‘Dan gaan we naar de volgende halte.’ Nog altijd was dit antwoord niet duidelijk voor hem en hij bleef met een onderzoekende blik naar hem kijken.
‘Ja, dan gaan we zijn secretaresse een bezoekje brengen. Moet ik daar soms een tekeningetje bijmaken?’ en gij gaf zijn collega een schouderklopje.
‘Ach ja.’ en hij liep verder de trap op.

Dit bericht is geplaatst in MIHA-project. Bookmark de permalink.

25 Reacties op (On)geluk

  1. Karin schreef:

    Zo hé…een heuse crimi, CSI is er niks bij. Hopelijk komt er ook nog een deel 3 want ik wil nu wel weten hoe het met die secretaresse zit.

  2. Mirjam Kakelbont schreef:

    Het is ook nooit goed bij die bloglezers: ze willen altijd méér ;-) Maar eigenlijk heeft Karin wel een beetje gelijk…Hans!

  3. Sannah schreef:

    Ah, lugubere wending zeg, krijgt ze nog geen eigen leven ..

    En méér: misschien moet het stokje weer door naar een derde?
    (nee, ik niet :-)

  4. tagrijn schreef:

    De cliffhanger bij Kakel maakte me nieuwgierig. Je hebt er een verrassend plot van gemaakt.

  5. Mrs. T. schreef:

    Nou ja zeg, waar slaat dit nu op. zomaar die arme vrouw neerschieten. En tsss, wat een einde … dat kan zo maar niet hoor. Want het is geen echt einde.

  6. Trees schreef:

    Zo, dat is een luguber einde… Het zijn natuurlijk nepagenten… en die koffer die staat natuurlijk bij dat secretaresje… Gaat Kakeltje nu weer verder?

  7. Diana Drent schreef:

    Verwachtte toch eigenlijk ook dat het echte agenten waren. Ik had beter moeten weten ik ben groot fan van detectives. Eigenlijk wil ik ook graag een vervolg op dit verhaal. Wil ook wel weten wat er verder gebeurd.

    Het voelde mij niet aan als een echt einde.

    Spannend verhaal trouwens!

  8. mevrouw williams schreef:

    Goed geschreven maar…waar blijft deel drie??

  9. ingridblogs schreef:

    Spannend…..gaat het nog verder?

  10. The Empress schreef:

    Spannend, maarrrrr het is een open einde!!
    Open! Ik vermoed dat Kakal deel 3 nog even moet krijgen en jij deel 4. :)

  11. ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    Hoezo tweedelig verhaal?

    Jouw aanvulling op Kakels nr.1 is wel zó geschreven dat er een vervolg moet komen, wat zeg ik, een vervolg, wel 2 op zijn minst…. of is nu de beurt aan Kakel om deel 3 te schrijven zodat jij je weer kan storten op deel 4?

    Hoe dan ook, ik heb genoten van beiden… de twists maken dat ik zit te smachten naar deel 2 enzo.. ;-)

  12. Pingback: As’t noit goit zoast mout, mout ‘t zoast goit! — Melody Music

  13. hanneke schreef:

    poeh, dat is wel een plotselinge wending….
    en nu???

  14. Petr@ schreef:

    Wat een verrassende wending neemt het verhaal nu.
    Ja nu smachten we naar meer … meer…

  15. Esra schreef:

    Haha geweldig hoe je dit een wending geeft, en dan nog één. Dat kun jij als geen ander, echt een prachtidee van jullie om samen te werken! Leest als een trein!

  16. Door schreef:

    Oh, een trilogie! Gewéldig!

  17. Marja schreef:

    Dit had ik echt niet verwacht. Een hele knappe wending. Natuurlijk kan het hier niet bij blijven. Wij willen meer!

  18. RenéSmurf schreef:

    ja, bij mij kom je er mee weg hoor, prima wending!

  19. lien schreef:

    Het wordt een echte thriller … (daarmee bedoel ik dus dat er nog een deel moet volgen natuurlijk).

  20. platoonline schreef:

    Nou, eerlijk gezegd vind ik het wel genoeg zo. Die secretaresse weet ook van niets en BAF…. gelukkig waren de laatste woorden van dat wijf dat hij nog een ander vriendinnetje had (ook BAF) en dat hij daarbij ook nog vreemd ging met een vent met een enorme snor (BAF> een paard

    Nee, laat het hierbij. Het is gruwelijk mooi maar…genoeg.

  21. micheleeuw schreef:

    Schitterend ! Heel anders dan ik verwacht had.
    Laat maar zo. In het leven worden ook niet alle mysteries opgelost.

  22. gewoonanneke schreef:

    Wat een luguber verhaal maar wel goed gevonden. .wel triest voor die vrouw die van niets wist……..

  23. wondelgijn schreef:

    Ze hadden toch wel een huiszoekingsbevel hè, anders is hetgeen ze vinden niet eens serieus bewijsmateriaal…. ;-)

  24. Truus schreef:

    Wat een verrassing, dit vervolg. Het laat me PAF staan. ;-)

Laat een reactie achter bij Trees Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>