Déjà vu

Vorige week heb ik een ‘reeds gezien/reeds gehoord’ ervaren. Mijn ex (ik vind het nog altijd vreemd om dit te schrijven), de zoon en ikzelf zijn naar het ouder contact op school geweest. Zijn tussenrapport en gedrag ging besproken worden. Het dagelijks werk om het zomaar te noemen. Ongeveer 63% had hij gehaald en geen buizen. Op Frans en Engels had hij juist de helft. Frans is altijd al een struikelblok voor hem geweest. (Comment donc je ne viens pas mais je parle bien le français moi aussi plus que parfait au revoir) Maar goed, hij kan beter, hij weet dat, mijn ex weet dat en ik weet dat. Hij leert juist voldoende om dit resultaat te halen.
Dan zijn gedrag. ‘Hij let niet op. Hij maakt teveel lawaai. Hij stoort de anderen. Hij zet de klas op stelten.’ En dit zijn nu de zinnen waar mijn moeder telkens mee thuis kwam als zij naar zo een bijeenkomst was geweest. Daar zit ik dan te luisteren naar de woorden van de klastitularis die ik zoveel jaren geleden uit de mond van mijn moeder hoorde. Maar ik had in die tijd niemand boven mij staan. (lees eerbetoon aan mijn vader)
We hebben met hem een serieus gesprek gehad, dat het zo niet verder kan en dat hij meer zijn best moet gaan doen. Tot mijn verbazing haalde de titularis een blad naar boven waarin het volgende stond:

Persoonlijke afspraken.
Ik, P. VDZ, leerling van 4 Wetenschappen, doe een verklaring die ik ernstig wil nemen. Ik beloof hierbij dat ik mij positief wil inzetten voor de klas, om er voor te zorgen dat de lessen normaal kunnen verlopen en alle leerlingen zich goed voelen. Enkele afspraken waarvoor ik mij extra zal inspannen zijn:
- ik volg op een positieve manier de les
- ik zorg ervoor dat mijn medeleerlingen de les op een rustige manier kunnen volgen
- ik stoor de lessen niet
- als ik negatief gedrag stel, geef ik dit eerlijk toe (ja, hij beweerd altijd dat hij nooit iets gedaan heeft)
- ik ga geen discussie aan met de leraar indien de leraar mij wijst op mijn storend gedrag (hij heeft altijd wel een uitvlucht)

En nog wat blablabla en als het gedrag niet conform is met bovenstaande afspraken, zal een volgkaart volgen. Handtekening van de zoon, de ouders en de pedagogisch directeur. Afgeleverd in 3 exemplaren. Alstublieft.

Heb ik natuurlijk één enkele opmerking bij. Waarom bestond dat niet in mijne tijd?

Alle gekheid op een stokje, ik vind dit een goed systeem. Dit doet hem nadenken en inzien dat het beter moet. Scary dat die genen zo goed overeenkomen. Nu begrijpt u ook wel waarom ik zoveel van hem hou, niet?

Dit bericht is geplaatst in Vanalles. Bookmark de permalink.

33 Reacties op Déjà vu

  1. justm3 schreef:

    hahaha, kinderen erven idd veel van hun ouders :D . Ik hoop dat hij het serieus meent dat hij zijn best wil gaan doen. Kan ook evengoed zijn dat hij die ondertekende brief belachelijk vindt en dat hij er eens goed mee lacht.

  2. ingrid schreef:

    Tja…de tijden veranderen.;)Sterkte de komende jaren;-)

  3. Billy schreef:

    ja, Hans, ik begrijp dat wel…
    Ook onze zoon was geen krak, hij nam alles als vanzelfsprekend…en is eigenlijk intelligent genoeg. Maar het woordje “inzet” was hem al veel te vermoeiend…

    Groetjes!

  4. zuster_klivia schreef:

    Wat goed, keiharde afspraken. (Ik had er als puber zijnde gehakt van gemaakt, van dat contract ;) )

  5. Marjolijn schreef:

    Dat is nog eens streng zijn voor jezelf.
    Gelukkig bestonden die verklaringen in mijn jonge jaren nog niet.
    zou het toch ook mis zijn gegaan…hahaha

  6. zapnimf schreef:

    Gisteren ‘Te gek’ gezien op tv. Hij lijdt toevallig niet onder de scheiding? (Het ging over relaties, scheiding, en nog dingen en wat die met een mens (en kind) doen.)

    Enfin, ik herken in ieder geval dingen die mijn kinderen ook lappen. Bij ons krijgen ze ook als klas een volgkaart.

  7. Desire schreef:

    Een mooi eerbetoon aan je vader, had ik nog niet eerder gelezen. Zelf was ik 3 toen ik mijn vader verloor. Af en toe spookt hij door mijn hoofd, juist omdat ik hem amper gekend heb. En natuurlijk vraag ik me af of mijn leven anders was gelopen met een vader …

    Maar wel bijzonder zo’n blad met persoonlijke afspraken, nu maar hopen dat je zoon er ook voor de volle 100% achter staat.

  8. danique schreef:

    Afspraken maken kunnen ze wel op school tegenwoordig, maar, je zal vol verbazing de komende tijd zien dat er vanuit school verder niets mee gedaan wordt. Dit soort regeltjes doen het goed op ouderavonden, maar het stelt niets voor. En zie jezelf, ook jij bent er zonder die regels gewoon gekomen.

  9. Colourit schreef:

    Een appel valt nooit ver van de boom hé.
    Het grappige ervan is dat je je niet kwaad kunt maken op het gedrag van je zoon.
    Je hebt het wel leuk verteld. Veel goede moed gewenst met je puberende zoon.

  10. Suske schreef:

    ik heb al veel afspraken gemaakt op school, maar om ze tot een goed einde te brengen moet je wel aan de kar duwen.
    Danique is juist wat ze schrijft, maar ik wacht niet tot de school over de brug komt, maar trek ze desnoods zelf over de brug.
    jammer dat het zo moet tegenwoordig.

  11. renesmurf schreef:

    wat jammer zeg dat ik nou net iets gelogt had dat je al kende.
    En wat jammer dat je dat er bij moet zeggen.
    Oke, liegen dat het orgineel is kan natuurlijk ook niet, maar toch, jammer.

  12. christa schreef:

    Ik wil hem zeker niet in een hokje steken, maar aheum, ik ben adher, en ik herken daar zo veel van , hoe ik zelf was in de klas.
    vanwege hyperkinetische Fibromindy!

  13. Eilish schreef:

    Net het stukje over je vader gelezen. Zelf vraag ik me dikwijls af wat het vaderloos zijn doet met mijn kroost, en ergens maakt het me ook intens verdrietig dat ze alle grote dingen in hun leven zonder vader gaan meemaken. Eén ding weet ik zeker, mocht mijn man er nu zijn, hij zou trots zijn op zijn dochters, en dat maakt wel één en ander goed.
    Met je zoon zal alles ook wel loslopen zeker met de tijd, hij is zijn grenzen waarschijnlijk extra hard aan het aftasten nu mama en papa elk apart hun deel van de opvoeding opnemen.

  14. Nienke schreef:

    Hij heeft het duidelijk niet van een vreemde. En tijden veranderen en zeg nou eerlijk: jij bent er ook groot mee geworden ;-) . Niettemin hoop ik dat deze maatregel gaat helpen voor hem, want zo te lezen heeft hij heel wat in zijn mars!

  15. Caroline schreef:

    Helaas zijn er ook minder leuke eigenschappen die je kunt herkennen ;)
    Ik hoop voor hem dat hij zijn best gaat doen!

    Liefs

  16. ik weet niet of zo’n contract veel uithaalt, hans.
    hoe dikwijls heb jij destijds belooft dat je nooit meer .. ;-)

    juist, dat bedoel ik! :-D

    wat die genen betreft;
    ik vrees dat je nog vaak in een spiegel zal kijken .. :-D

  17. Anouk schreef:

    Nu hopen dat hij zich eraan houdt :)

  18. Saskia schreef:

    Hopen dat het gaat helpen ;)

  19. Lauradenkt schreef:

    Hmm, maar ik vraag me wel af of het helpt. Laten we het maar hopen, in ieder geval!

  20. bea schreef:

    Door de fratsen die onze kinderen uithalen en het besef dat we eigenlijk ook zo waren, snappen we nu waarom onze ouders soms met hun handen in het haar zaten :-)
    Hij komt er wel die zoon van u, net als velen voor hem die zich ook niet steeds aan de opgelegde regels hielden.

  21. Mieke schreef:

    Hey Hans,
    Zo herkenbaar allemaal!
    Leuk om te lezen en doet me mijmeren over mezelf, mijn ex en de 3 zonen.
    De jongste 17 jaar, zit in dezelfde fase, geen herrieschopper, maar geen enthousiasme om te werken voor de school (en voor de rest ook niet trouwens ;-)
    Groetjes,
    Mieke

  22. Joyce schreef:

    Ik denk dat het verschil met name zit in hoe er over het gedrag van kinderen in het algemeen nagedacht wordt in deze tijd. Dat er eindelijk gezien wordt dat straffen eigenlijk erg weinig zin heeft.

    Het eerbetoon van je vader ga ik in het weekend lezen, heb zomaar het idee dat het nogal rakend voor mij kan gaan zijn…..

  23. fairytalegirl schreef:

    De tijden veranderen.
    Ik studeer nu voor leerkracht en eerlijk, als ik nu denk aan alles wat we vroeger bij onze leerkrachten hebben uitgehaald..
    Amaaai..

    Maar ben er zeker van dat jouw zoon dat goed zal doen ;-)

    Grtjs

  24. VenusVido schreef:

    Ik begrijp je helemaal: soms kun je maar beter ouderwetsch streng zijn tegen een puber. Niks mis mee.

  25. Meiske schreef:

    Dat contract vind ik best een goed idee. Ken best een aantal jongens en meiden waar dat misschien ook voor had kunnen werken.
    Het spiegeleffect tussen je kinderen en jezelf herken ik ook. Al komen sommige trekken er bij mijn jongens toch op een andere manier uit dan bij mijzelf, maar dat ligt er misschien aan dat jongens en meisjes toch anders reageren meestal.
    Ik kan me de bezorgdheid van jullie als ouders wel voorstellen en het is natuurlijk goed om te sturen waar het kan. Maar Hans, ik ken je niet persoonlijk natuurlijk, maar als ik hier zo lees, dan lijkt mij dat jij toch wel goed op je pootjes terecht bent gekomen. En dat zal voor je zoon waarschijnlijk ook wel gaan gelden later. Tot die tijd: laat je ontroeren door de spiegel en geniet van de fijne dingen die jullie beleven met elkaar.

    • HansDeZwans schreef:

      Dat ga ik zeker doen. Mijn zoon vroeg juist of hij vandaag bij zijn lief (is 2 jaar ouder) mocht blijven slapen. Helaba, jij bent nog maar 15. Ok, dan niet, was zijn antwoord. Maar ge ziet, ze proberen van alles.

  26. micheleeuw schreef:

    Ik herken mezelf er ook in en betwijfel of zo’n vodje voor mij had geholpen. Ik vind het goed dat ze ‘levendig’ zijn, ook in klas. Kinders zijn geen poppen, hé. De interesse in wat hij daar leert komt hopelijk nog wel.

  27. Inge schreef:

    Zulke afspraken kennen ze hier niet op school. Althans, ze staan niet op papier want natuurlijk moet er respect getoond worden.
    De mobiel mag niet meer de klas in, das ook een regel. En ach weet je, het komt wel goed met je zoon. Het is met jou immers ook goed gekomen :-)
    groet, Inge

  28. AmaZony schreef:

    Die afspraakjes ? allemaal mooi op papier maar heb er toch m’n bedenkingen bij, denk dat ze daar gewoon es mee lachen en ‘t ni au serieux nemen, zeker niet op die leeftijd. Klinkt me een beetje lagere school-achtig… zou bij mij toen toch ni gepakt hebben zenne…

  29. Pingback: Europian School « Ariadnesdraad

  30. fotorantje schreef:

    k heb ook mijn bedenkingen of dat zo’n brief indruk maakt bij de 15-jarigen van nu
    k kan mij niet voorstellen dat ze zoiets ernstig nemen, die van 10 jaar misschien nog

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>