Gino, de gigolo

Kakel heeft mij uitgedaagd. Ze schreef een tweeluik over een gigolo vanuit het standpunt van de vrouw. Ze vroeg me of ik het standpunt van de gigolo even kan vertellen. Natuurlijk kan ik dat, ik was in mijn vorig leven nog een veelgevraagde gig. Misschien best eerst even haar verhaaltjes lezen:
1. Altijd-prijs-mensen
2. De gigolo

Gino opent de brievenbus en haalt er de grote envelop uit. Haastig bekijkt hij de inhoud, 4 groene briefjes.
‘Waar, wanneer, naam en leeftijdscategorie’ verstuurt hij naar zijn opdrachtgever.
‘Vandaag, 18:00u in hotel Het Park, Mirjam Vanveldhoven en nog juist geen kunstgebit.’ krijgt hij na enkele minuten terug.
‘Jij bent ook wel de grappigste thuis als de hond wandelen is.’ antwoordt hij nog even.
‘De hond heeft hier niets mee te maken, maar je moet me eens horen als de koelkast open staat.’
‘Als ze boven de tachtig is, kom ik uit die koelkast een flesje bubbels halen.’
‘Als ze boven de tachtig is, zal ik dat morgen wel op het journaal vernemen.’ Met een glimlach steekt hij zijn gsm in zijn zak.

De lange, warme verkwikkende douche heeft hem goed gedaan. Als hij naakt voor de spiegel staat, spant hij al zijn spieren op. Hij neemt zijn genitaliën in zijn handen zoals ze bij de slager 100gr boterhammenworst afwegen. ‘Werk aan de winkel, jongeman. Jij moet presteren, niet ik. Luiwammes.’ en hij neemt de deo waarmee hij zich over heel zijn lichaam besprenkeld. Uit het gele potje neemt hij een blauw pilletje. Terwijl hij zich op zijn kamer omkleed, steekt hij het pilletje in één van zijn broekzakken. Hij gooit zijn jas over zijn schouders en verlaat zijn flat.

Bij de ingang van het hotel staat hij met een been tegen de muur te wachten. De standaard houding van een gigolo, denkt hij nog. In de verte ziet hij een vrouw twijfelachtig naderen. Hij zit al lang genoeg in het vak om gelaatsuitdrukkingen af te lezen.
‘Mirjam?’ vraagt hij op beleefde toon.
‘Euh, ja dat ben ik.’ antwoordt ze licht verbaasd.
‘Komt u maar mee.’ en hij reikt haar beleefd zijn arm toe. Samen lopen ze via het onthaal naar het restaurant. De ober loopt hun voor naar een tafeltje. Hij schuift de stoel een beetje naar achter zodat mevrouw kan gaan zitten.
‘Ongelofelijk, ik heb een etentje gewonnen. Wie had dat kunnen denken.’ en dolenthousiast neemt ze de menukaart ter hand.
‘Hoe is uw naam eigenlijk, jongeman?’ vraagt ze terwijl ze haar vinger langs de voorgerechten laat passeren.
‘Gino is de naam.’ en hij kijkt haar onderzoekend aan.
‘Gino, weet jij al wat je gaat kiezen?’ en zonder zijn antwoord af te wachten brabbelt ze verder. ‘Ik ga voor de coquilles st jacques als voorafje en als hoofdschotel kies ik toch de côte à l’os op een bedje van groenten. Met kroketjes. Ik heb van de week al frietjes gegeten bij Jaak de orgelist. Ken je Jaak? Hij heeft nog maar één arm, maar je moet hem eens horen als hij in de kerk aan het spelen is. Geweldig. De mensen kunnen het amper geloven als ze achteraf horen dat hij het orgel met maar één arm bespeeld. Het is mooi om te zien. Terwijl de pastoor …’

Gino wenkt de ober en vormt ‘bubbels’ met zijn lippen. Aangezien hij hier kind aan huis is, wist deze wat hij moet gaan halen. Terwijl hij de fles ontkurkt en hun beide een glaasje inschenkt, is Mirjam ononderbroken aan het vertellen over haar kleinkinderen. ‘June kan al fietsen’ en ‘zij moest weer pannenkoeken bakken’ zijn flarden van de verhalen die hij kan opvangen. Hij geeft hem een knipoog en loopt terug naar de keuken.

Onopvallend vist Gino het blauwe pilletje uit zijn broekzak en drinkt het met een grote scheut cava naar binnen. Achter een half uurtje zal de werking beginnen. Gelukkig is het etentje voorbij. Hij heeft drie vierde van de fles opgedronken omdat Mirjam niet kon stoppen met vertellen. Best vermoeiend, maar je moet er iets voor over hebben. Volgens hem weet zij niet wat er nog staat te gebeuren. Dat had hij aan haar reactie gemerkt toen hij haar vroeg om mee naar de kamer te komen.

Met een plof laat hij zich op het bed vallen.
‘Kom je even langs mij liggen?’ en hij gebaard naar het bed. Mirjam weet niet waar kijken. Ze heeft haar jas nog aan en kijkt een beetje verloren door het raam.
‘Kijk, ik zal even wat uitleg geven, misschien dat je je dan meer op je gemak gaat voelen. Ik ben een gigolo. Weet je wat dat betekent?’
‘Dat je samen met iemand iets gaat eten?’ probeert ze voorzichtig.
‘Dat ook, maar niet altijd. Meestal wordt dat etentje overgeslagen.’
‘Alleen iets drinken dan?’ vraagt ze op fluistertoon. Gino kan een lach niet onderdrukken.
‘Ik word betaald om met vrouwen seks te hebben, dat is mijn job, dat is wat een gigolo voornamelijk doet.’ Mirjam staat als aan de grond genageld.
‘Seks hebben.’ stamelt ze. ‘Met jou? Ik? Nu? Hier?’ Gino weet hoe hij hier op moet reageren. Langzaam doet hij zijn hemd uit. Zijn stoere borstkas is meestal voldoende om gelijk welke vrouw te overtuigen. Ook nu lukt dit trucje. Mirjam staat hem met open mond aan te gapen. Als een voorgeprogrammeerde robot gaat ze langs hem liggen. Ze kan zich geen één woord meer herinneren waar ze het vandaag over gehad hebben alleen al omdat hij haar hand op zijn stijf geworden lid gelegd heeft. Het wordt haar zelfs bijna zwart voor de ogen als hij voorzichtig bij haar binnen dringt.

53 minuten. 53 lange minuten had het geduurd, dacht Gino toen hij naar huis wandelde. Het ergste is dat hij de ijzingwekkende kreten maar niet kan vergeten. Ze blijven maar door zijn hoofd nagalmen. Zonder dat blauwe pilletje was zijn jongeheer bij de eerste kreet half stok gaan hangen. Maar nu kon hij gelukkig verder doen.
‘Nog eens, alstublieft, ik wil nog eens komen.’ smeekte Mirjam na een kwartiertje. En na 10 minuten moest hij dat alweer aanhoren. En dan alweer en alweer. 53 minuten. Het zweet stond hem op zijn rug als nooit ter voren. En zijn jongeheer? Die gaat hij straks indraaien met die groene briefjes.

In zijn flat ploft hij neer in zijn zetel. Met gesloten ogen zoekt hij op het bijzettafeltje naar de afstandbediening. Met een druk op de juiste knop flopt de televisie aan.
‘Aaaarrggg aaaaaarrgggg aaaaaaaaaaaarrrgggggg’, het einde van de Zalando reclame. Met een ruk opent hij zijn ogen en het beeld van in de hoek liggende Tena-Ladys verschijnt op zijn netvlies.

Dit bericht is geplaatst in Fictie, Verhalen. Bookmark de permalink.

35 Reacties op Gino, de gigolo

  1. zapnimf schreef:

    De stukjes van Kakel waren ook leuk om te lezen.

    Vijftig tinten ouderdom…

  2. Emmelinda schreef:

    Bravoooooo *geeft applaus*. Dat heb je prima gedaan. Ik ben benieuwd hoe hij de eerstvolgende keer naar zijn afspraak gaat. Hoe vaak hij zich laat informeren over het soort vrouw dat ie zal ontmoeten enzo hahaha ;-) .

  3. Marjolijn schreef:

    Beter werken voor je geld, dan uit stelen gaan..!!
    Nu maar lekker uitrusten.

  4. Zuster Klivia schreef:

    Bah! Arme, arme Gino. En dan liep ik te zeiken over mijn werk gisteren, haha! Dat valt in het niet bij dit ;)

  5. Mirjam Kakelbont schreef:

    Hoi Hans,
    Hartstikke bedankt voor je bijdrage! Ik vind je verhaal geweldig. De naam van de prijswinnares is goed gekozen.

    Ik prijs me gelukkig dat ze Vanveldhoven heet, en geen Uitdenbroecke ;-) Je hebt je bijzonder goed ingelezen en ingeleefd. Of moet ik zeggen: uitgeleeft?
    Ik wist trouwens niet dat het geslachtsdeel van gigolo’s halfstok kon hangen. Weer wat geleerd :-) Zo zie je maar: nooit te oud om te leren. Dat was Mirjam tenslotte ook niet.

    Nogmaals bedankt voor je “vijftig tinten Hans.”
    Lief Kakel

  6. Floor schreef:

    Tja, ieder beroep heeft z’n voor en z’n tegens ;)

  7. Karin schreef:

    Haha, spannend hoor. Inderdaad vijftig tinten Hans, maar Kakel was me voor.

  8. ingridblogs schreef:

    Hans de Zwans in de rol van een gigolo…sorry,ik moet alleen maar lachen!

  9. Gloeiende, gloeiende!
    Een blauw pilletje nodig?
    Arme Gino.
    Duidelijk geen HHH !

    ps(t)
    super geschreven!

  10. Joke schreef:

    Inhoudelijk zeer goed gedaan. De verhalen sluiten mooi elkaar bij elkaar en hebben toch duidelijk beide een andere stijl. Jij bent echt wel een man van dialogen hè.

  11. Inge schreef:

    Net al het stukje van Mirjamheb je het prima ges hreven. Allebei anders maar lekker om te lezen. Gelukkigzijn er blauwe pilletjes in de handel want anders had hij er niet veel van gebakken ;-)

  12. micheleeuw schreef:

    Het perfecte stuk op haar logje. Zeer goed gedaan !

  13. molly schreef:

    ~hahahahahh!! Geweldig verhaal!

  14. Door schreef:

    Haha, wat een goed idee om het zo samen tot een compleet verhaal te maken.
    Maar mijn god, wat een baan zeg… dan is een call girl voor rijke mannen denk ik toch beter?

  15. Esra schreef:

    Hahahaha OH MY GOD. Die laatste zinnen ook :P

  16. Diana Drent schreef:

    Wat een leuk verhaal heb ik net gelezen. Ik kan niet anders schrijven. Ik als boekenwurm ben op een blog gekomen met verhalen. Dat is treffen.

    En dat terwijl ik je nog wou bedanken voor de reactie op mijn blog. En het is waar in mijn blog heb je heel wat door te spitten, daar staan heel veel onderwerpen. Maar het verschil is dat ik ze deel en het niet door mezelf geschreven is.

    Ik ga even bladeren door de blog.

    Gr Diana

  17. RenéSmurf schreef:

    Het valt allemaal niet mee, zowel voor de man niet danwel voor de vrouw niet.
    Een hoop gedoe, en het levert allemaal zo weinig op.

  18. Joyce schreef:

    Wat een heerlijk blogje om te lezen, denk dat ik het 1 van je beste tot nog toe vind hans :D

  19. Iris schreef:

    Hahahaha, geweldig! Ik heb me goed vermaakt met het lezen van dit stuk, onwijs leuk geschreven. Top!

  20. Jane schreef:

    Oehlalala…
    Wat een zwaar vak is dat, gigolo zijn :)

  21. Diana Drent schreef:

    Ik wil Mirjam graag even bedanken voor haar leuke reactie in mijn blog.

    Vraag me trouwens af hoe ze ooit op de tractor is gekomen en er weer vanaf met hoge naaldhakken, Haha dat had ik wel willen zien.

  22. zon-nebloem schreef:

    haha, ik zie de tena’s er al liggen ;)
    maar goed dat ie z’n vak kent, ik zou het al afgestapt zijn moest dat zo zijn

  23. platoonline schreef:

    Leuk, deze tegenhanger van Mirjams verhalen. Gaandeweg bekroop me wel het gevoel dat de diepgang van deze Gigolo niet al te overdreven is. We leren hem maar vrij oppervlakkig kennen. Een opsomming der gebeurtenissen, en wat beroepsmatige gevoelens. Als dat een Gigolo is (ik heb er geen idee van of ze zo in elkaar zitten) dan heb je het fantastisch beschreven. Toch blijf ik als lezer zitten met de vraag: ging er nou niet meer door zijn kop dan dit?

  24. oma schreef:

    Ha Hans,

    Het was weer wennen met de sneeuw voor de deur, maar Benno vond het prachtig, kom baas naar buiten. oma

  25. Ann-Sophid schreef:

    Geweldig verhaal. Vooral de vergelikjking met de handelingen van een beenhouwer. :-)

  26. The Empress schreef:

    Hahaha wat een leuk verhaal. :)

  27. Elly Schuurman schreef:

    k moet toch eens vaker aan prijsvragen gaan meedoen…. ;-)

  28. jackie schreef:

    hahahahaha, geweldig…
    Zie het helemaal voor me..

  29. CHRISTA schreef:

    Super Hans, k heb er van genoten, haha!

  30. Fantastisch verhaaltje, m’n glimlach werd steeds breder!!

Laat een reactie achter bij The Empress Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>