Het grote plein

Beste, lieve lezers. Dit is (voorlopig) mijn laatste blogbericht. Ik voel mij momenteel eigenlijk niet zo geweldig en dat heeft natuurlijk met al die feestdagen te maken. Ik ben er achter gekomen dat ik hoogstwaarschijnlijk voor het eerst in mijn bestaan met oud op nieuw alleen ga zijn. Doordat wij gemeenschappelijke vrienden hebben, en mijn ex hun heeft uitgenodigd aan huis, sta ik er alleen voor. Tja, dat zijn zo van die dagen die het voor niemand gemakkelijk maken. Lekker eens vroeg mijn nestje in kruipen kan ook geen kwaad.
De feestdagen, die brengen eigenlijk een dubbel gevoel naar boven. Voor hen die gelukkig zijn zal het ook een feest worden, voor andere juist het tegenovergestelde. Ik behoor tot die laatste groep. Dit jaar ga ik het eens overslaan.

Het volgende verhaaltje heb ik deze morgen in de trein geschreven en heb er mijn huidig gevoel in gelegd.

**********************************************
Net als vorig jaar en de jaren daarvoor, liep hij door de straten op zoek naar wat eetbaars. Vandaag had hij veel kans om iets lekkers te vinden. Met oud op nieuw werd er bij de mensen in overvloed besteld en belandde er wel eens een deel in de vuilnisbak. Elf uur was gepasseerd en hij had reeds wat kunnen eten. Op het grote plein was al een mensenmassa aanwezig en allemaal waren ze in feeststemming. De drank vloeide rijkelijk en hier en daar werd een danspasje gedaan. Hij stond tegen een muurtje en bekeek het gebeuren vanop een afstand. Vijf jaar geleden stond hij hier ook tussen, samen met zijn kameraden. Maar doordat hij bepaalde keuzes had gemaakt, verkeerde keuzes, was hij alles kwijtgeraakt. Zelfs zijn vrienden.
Een groepje mannen passeerde en één daarvan stopte en plaatste zijn glas langs hem om zijn gsm te hanteren. Als in een reflex nam hij het glas en dronk het leeg. De man die aan het bellen was, had dit echter gezien.
‘Nondedju, gij klootzak. Blijf met uw vingers van mijn glas af.’
‘Sorry meneer, maar ik had dorst.’
‘Dat is toch ongelof…’
‘Jef rustig, blijf rustig. Kijk naar die man. Bekijk hem eens goed.’
‘Meneer nogmaals sorry. Ik zal mijn zin voor u herhalen, ik had dorst. Echt dorst.’
‘Die kerel heeft niets te drinken.’ herhaalde zijn vriend. Jef, die al een beetje aangeschoten was, werd er zowaar stil van.
‘Wilt u misschien nog een glas?’ stamelde hij verlegen.
‘Nee dank u. Nog prettige eindejaarsfeesten.’
Ondertussen was het bijna middernacht en was het aftellen begonnen. 10 9 8 7 … Vijf jaar deed hij hier al niet meer aan mee. Toch kwam hij elk jaar naar dit plein. Gewoon om herinneringen op te halen die hem even dat euforisch gevoel gaf wat hij vroeger had bij deze dagen. Vuurwerk werd langs alle kanten afgeschoten en de mensen vlogen elkaar rond de nek. Er werd gekust, gelachen en de glazen werden omhoog gestoken om elkander het beste te wensen. Ieder jaar bekeek hij dit spektakel vanuit zijn ziel. Plots werd hij staande gehouden door een vrouw. Een vrouw van middelbare leeftijd, mooi opgemaakt en voorzien van dure sieraden. Ze keek hem recht in de ogen. Hij wist wat zij zag. Hij wist op dat ogenblik wat zij zag. Ze nam hem vast en trok hem naar haar toe. Eerst wou hij dit weigeren omdat hij van zichzelf vond dat hij vies en vuil was. Maar deze keer liet hij het toe. Zij gaf hem zonder woorden een warme knuffel. De wereld stond even stil voor hem. Op dat moment, op dat eigenste moment voelde hij zich de eenzaamste mens op dat grote plein.
**********************************************

Nog even dit voor de mensen die het niet kennen, eenzaamheid doet pijn.
Met het schrijven van dit stukje weet ik wat ik ga doen met oud op nieuw. Ik ga kijken of ik ergens in de buurt vrijwilligerswerk kan doen. Het geeft me een goed gevoel om mensen blij te maken. En daar gaat het in feite om met deze dagen in het verschiet, niet?

Nog prettige eindejaarsfeesten.

Dit bericht is geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink.

83 Reacties op Het grote plein

  1. zuster_klivia schreef:

    Jammer/triest om te zien dat ook jij je zo laat beïnvloeden door de feestdagen die zo door onze strotten gedrukt worden. Waarom zijn deze dagen voor zoveel mensen zo beladen? Waarom ervaren héél erg veel mensen de feestdagen helemaal niet als feestelijk?

    We doen het elkaar aan. Er ligt in mijn optiek te veel druk op. Zo raar…

    Hou ja taai Hans. Tot snel weer, hoop ik. Liefs, S.

  2. smiley schreef:

    Ook ik hoop ten eerste dat dit niet je laatste post zal zijn.
    Verder vind ik je einde al een pak positiever ingesteld dan je begin. Vrijwilligerswerk helpt énorm om je eenzaamheid te verwerken.
    Na mijn eerste lange relatie heb ik mij in het jaar al in vrijwilligerswerk gestort. Zo heb ik mensen geholpen die nog maar net in het land waren om hun Nederlands te ontwikkelen. Je komt buiten, je bent bezig. Er zijn zelfs de nodige websites om aan vrijwilligerswerk te geraken zodat je écht ook iets kunt doen dat je graag doet. In Antwerpen hebben ze nu zelfs een punt waar je naartoe kan gaan om te vragen welk vrijwilligerswerk er beschikbaar is.
    Ik vind het een geweldig plan van je en ik moedig je er zeker mee aan. Verstandig!
    Verder hoop ik hier het resultaat te lezen van je vrijwilligerswerk plan.
    En dan als laatste (want het wordt een lange reactie zo) wil ik nog even zeggen dat je weer een pracht verhaal hebt verteld. Zo herkenbaar. Er staan altijd wel zo’n mensen op het plein. Je gaf me weer kippevel. Geweldig. En al schrijf je niet hier verder: stop zeker niet met schrijven.

  3. R.becca schreef:

    Het siert je dat je andere mensen mooie feestdagen wil bezorgen. Als dat geen mooi cadeau is.

    Bij vrienden en familie zijn, dat is het mooie aan die dagen, niet het feest zelf. Ik vind het oprecht jammer dat je dit zal moeten missen. Een mens zou zich voor minder neerslachtig voelen maar ik denk dat je je misschien nog nooit zo warm gaat gevoeld hebben dan na een nachtje vrijwilligerswerk.

  4. Marja schreef:

    Heel veel sterkte, Hans.

  5. ollie schreef:

    Dit zijn voor velen moeilijke dagen Hans . Eenzaamheid … Daar ben ik zoooo bang van. Maar je hebt zo’n groot hart op de juiste plaats als je dat gaat doen.
    Ik wens je heel veel sterkte voor die dagen (Ollie ontziet ze ook , al die geforceerde dingen) en ben blij je langs deze weg te kennen. Ollie houdt van zo’n mensen als jij! Tot later .

  6. LJ schreef:

    Dag Hans,
    Ik kreeg echt rillingen bij het lezen van je verhaaltje, heel erg mooi beschreven.
    Ik vind het heel erg voor jou dat al je vrienden zomaar de keuze schijnen te kunnen maken tussen jou en je vrouw, maar zo gaat dat met gemeenschappelijke vrienden I guess. ‘t Is in de harde tijden dat je je echte vrienden leert kunnen. Het is typerend voor jou dat je niet bij de pakken blijft neerzitten; dat vrijwilligerswerk daar zal je zeker andere mensen mee kunnen blijmaken.
    Ik wens je alsnog warme feestdagen, en dat 2012 mooier mag worden dan 2011 is geweest voor jou.

    • HansDeZwans schreef:

      Mijn vrienden laten me absoluut niet in de steek, maar dit jaar zijn de kinderen bij haar en dat is de reden dat het daar door zal gaan. Er wordt altijd gekeken wie de kinderen heeft en daar gaat de voorkeur naar, wat ook logisch is. Dit jaar heb ik gewoon even pech, dat is alles. Het is ook het eerste jaar dat we dat meemaken dus ook super moeilijk.

  7. joke - An schreef:

    Eenzaamheid ,, als dat je overkomt kan je maar twee dingen doen: Je wegstoppen en als een gekwetst dier liggen janken—Of al je moed in je handen nemen en iets ondernemen . Zoals dat vrijwilligerswerk; kan een oplossing zijn. Je help mensen die nog dieper in de put zitten als jezelf, en je ontmoet andere helpers die zielverwanten kunnen zijn. Met dezelfde gedachten en gevoelens.
    —-Ik heb dat uitbundig feesten nooit begrepen. Een jaar is om, en dan– ? zal het Nieuwe beter zijn. ? Ik hoop het ,maar is geen reden om op voorhand je lazarus te drinken.
    Neen Hans laat je niet gaan, probeer stilaan de miserie te vergeten en kijk uit naar iets nieuw in je leven. Het kan, maar je moet er open voor staan…
    —–En het schrijven laten, niet doe he, je kan het en je helpt misschien ook mensen een paar minuten hun leed te vergeten.—Hou je taai Hans , en moge een nieuw geluk op je levenspad komen.

  8. ingrid schreef:

    Ik ken geen eenzaamheid,het lijkt me vreselijk.
    Een hele dikke virtuele knuffel van mij…gewoon om hoe je bent.

  9. Liann. schreef:

    Heel veel sterkte de komende dagen!
    En ik hoop dat je je minder eenzaam zal voelen door het vrijwilligerswerk.

  10. margogogo schreef:

    Laat je maar eens goed zakken in zelfmedelijden, je moet daar niet krampachtig willen voor vechten om je sterk en stoer te tonen.
    Het kan in zo’n dagen echt wel eens deugd doen om je te laten gaan en je zwak en verdrietig en eenzaam en verlaten te voelen. Dat klinkt raar maar je hebt dat nodig om terug recht te krabbelen. Uit elkaar gaan na vele jaren is rouwen, hoe sterk je daar ook tegenin wil gaan.
    Zolang dat niet blijvend is, moet dat kunnen, nah.
    Het eerste jaar na een scheiding is altijd het moeilijkste omdat je voor het eerst na zoveel jaar al die warme en gezellige feest- en familiedagen zonder je ex beleeft.

  11. noelle52 schreef:

    Ik kan me dat gevoel wel voorstellen, heb sinds ik alleen ben ook helemaal geen zin meer in Oud en Nieuw, vind er niets meer aan, de mensen waar we het eerst met vierden zie je inderdaad niet meer of zijn allemaal stelletjes dus toen mijn zus voorstelde om samen naar Engeland te gaan heb ik dat maar aangenomen. Even weg uit Nederland en bij de Big Ben eens kijken hoe het oud en nieuw daar verloopt.
    Ja de “feestmaand” is niet voor iedereen een feest, hoop dat je toch nog wat leuks kan vinden want troost je, je bent niet de enige.

  12. Sandra schreef:

    Waarom zijn mensen juist met kerst en nieuwjaar eenzamer dan normaal? Omdat het schijnbaar zo hoort te zijn dat je dan feest moet vieren. Ook tv en radio laat je niet met rust … verplichte white christmas liedjes luisteren … en films die elk jaar opnieuw gezien moeten worden. Bakken vol geld uitgeven aan … ja, vreten en te dure kado’s … goed voor de economie zullen we maar zeggen. Als het een beetje weer is ga ik lekker wandelen en als superdeluxe maaltijd een frikandel speciaal….. heeeerlijk.

    Maar, vrijwilligerswerk kan ik wel waarderen. Ik hoop dat het je lukt en wens je veel plezier en genoegdoening toe.

  13. Hans, jongen toch!
    Zoveel verdriet, het zou niet mogen. Ok, misschien heb jij ooit wel eens een verkeerde keuze gemaakt. Wie niet? Het zijn levenslessen, net hetzelfde als op een gewone school. Soms snap je het meteen en een andere keer mag je de les overdoen. Ik begrijp dat jij je nu heel naar voelt. Die dingen zijn herkenbaar voor wie ook zulke lessen geleerd heeft. Weet je dat ik jou ontzettend dapper vind? Ja, dapper, omdat jij het durft in een blog te delen met andere mensen. Daar is moed voor nodig. Jouw verhaal is recht uit je warme hart geschreven en je zal er vele andere mensen mee helpen. Dank je wel daarvoor! Als jij zin hebt om even geen blogs meer te schrijven dan is dat jouw goed recht. Even rust, even andere horizonten verkennen, zoals in dat vrijwilligerswerk. Een goede keuze en ook heel leerzaam! Wie weet , wordt deze Kerst en dit Oud-en Nieuw wel het allermooiste wat jij ooit beleefd hebt! Juist omdat jij vrijwillig iets goeds wilt doen voor andere mensen zal jij zelf ook goedheid ervaren. Misschien kan je dat nu nog niet geloven omdat je nu teveel verdriet hebt. Toch weet ik uit eigen ervaring dat het zo zal gaan. Nog even een oppepper voor jou:
    “Wat vandaag jouw grootste ramp lijkt kan morgen jouw grootste zegen zijn!”
    Ik wens jou een hele fijne Oud en Nieuw, middenin een heleboel nieuwe vrienden!
    Liefs, Laurine

  14. Lies schreef:

    Knuffel, Hans…
    Lie(f)s.

  15. joten schreef:

    ik begrijp je best, daar niet van, maar heel dat gedoe is zodanig commercieel opgepompt dat een mens zich ongelukkig gaat voelen als hij niet kan meedoen met de grote hoop. ik besef best dat ik heel makkelijk praten heb, maar probeer in te zien dat er een verschil is tussen “alleen zijn” en “eenzaamheid”! het is niet omdat je op die dag alleen bent dat je je ongelukkig of eenzaam moet voelen, het is een dag net als alle andere! maar natuurlijk is het voor je extra moeilijk nu omdat het de eerste keer is wslk…maar nogmaals, probeer het positief te zien (look who’s talking), je bent alleen, je kan al doen wat je wil: op café gaan, dancing, thuis blijven en je in de zetel fakken met een goeie film en een goeie fles, een goed boek….en het bijzonderste van al, je hoeft niet persé op te blijven tot middernacht! zondag morgen zal je een nieuwjaarsmorgen hebben zoals je er wslk nog nooit een gehad hebt!
    kan je gemakkelijk alleen zijn? of ben je heel sociaal?
    veel succes in ieder geval!

  16. Di Mario schreef:

    Pffff, zwaar, persoonlijk hoop ik er nooit mee in aanraking te komen. Wel goed van je dat je er toch een aanvulling aan wil geven en vrijwilligerswerk wil gaan doen.

    Love As Always
    Di Mario

  17. Jane schreef:

    Mijn truc: werken met de feestdagen, en er (proberen) niet teveel bij stil te staan. Hoewel dat laatste haast onmogelijk is, gezien je winkels niet kan ontwijken net als mensen die vragen ‘en, wat ga jij doen met de feestdagen?’ Dat zijn de confronterende dingen omdat je weet dat het eens anders was, toen nog vol warmte en geluk. Dat is wat je weer wilt, wat je wilt voelen. Maar in je eentje kan je ook best gelukkig zijn. Daarom mijd ik, naast het werk, zoveel mogelijk de mensen de laatste tijd. Laat mij maar lekker alleen zijn. Liever eenzaam alleen dan eenzaam in gezelschap. Ik ga mijn eigen gang wel.
    Sterkte deze dagen en hopelijk tot snel weer!

  18. Eilish schreef:

    Zo herkenbaar wat je nu beschrijft. En toch, … je kan ook meemaken dat je in een relatie vreselijk eenzaam kan zijn. Zo herinner ik me nog een nieuwjaarsnacht waarop ik stond te strijken boven voor het raam op het moment dat ze vuurwerk begonnen afsteken.
    Ik wens je het allerbeste Hans, onder alle zwans zit duidelijk een gevoelig persoon. Ik hoop dat er voor 2012 nieuw geluk op je pad komt !

  19. Joke schreef:

    Daar word ik niet alleen stil van, maar ik vind het ook heel moedig van je om zoiets te schrijven. Toen ik de tekst aan het lezen was, dacht ik al: als hij eens vrijwilligerswerk ging doen. Ik was dus heel verrast met je positieve eindnoot. Je redt het wel, zeker weten!

  20. Desire schreef:

    Alleen dus met oud op nieuw … en hoe zit dat met de kerstdagen? Dan komen toch wel je kinderen op bezoek neem ik aan? Van vrijwilligerswerk is bekend dat het voldoening schenkt, dat is dan wel weer een positieve (kerst)gedachte van je. Overigens hoef je niet persé alleen te zijn om je niet geweldig te voelen tijdens deze dagen. Ook mensen in ‘goed gezelschap’ kunnen zich eenzaam voelen. En dat komt omdat alles wordt opgelegd, één grote commerciële bende is het. Grote kerstbomen, overdreven versieringen, luxe maaltijden, dure cadeaus, kortom: dikke stress. Het ‘moeten, moeten, moeten’ waardoor alle spontaniteit ver te zoeken is. *zucht*
    Ik persoonlijk kijk reikhalzend uit naar januari, dan zitten we iig weer aan de goede kant van het jaar. Als laatste geef ik je twee tips:
    1. neem een lekker warm bad en kruip daarna in bed met een fles drank, wat Franse (of andersoortige) kaasjes en de TV binnen handbereik;
    2. meer nog hoop ik dat je je bedenkt en juist gaat bloggen tijdens deze dagen, wordt het voor ons ook nog gezellig :-)

  21. justm3 schreef:

    De feestdagen zijn voor veel mensen heel leuk, voor anderen heel confronterend. Ik zal wss ook alleen zijn met oud op nieuw. Vriendlief zal dan zijn kinderen bij hem hebben en ik heb momenteel nog niet gepolst bij wie ik eventueel kan gaan eten. Het fuifbeest uithangen is niet aan mij besteed, geef mij maar een gezellig etentje :) .

    Desnoods zal het hier ook een avondje op tijd gaan slapen zijn :D

  22. Meiske schreef:

    Eenzaamheid: herkenbaar. En toch….. zoals het nu uitziet zal ik met Oud op Nieuw alleen zijn dit jaar. Voor ‘t eerst. Het lijkt me niet echt leuk. Maar ik heb me gisteren gerealiseerd dat ik misschien wel alleen ben met de feestdagen, ik ken mensen die zeer zeker in een volle kroeg zullen zijn, maar die uiteindelijk eenzamer zijn dan is. Ik mag gelukkig weten dat er mensen in mijn leven zijn die van mij houden, écht van mij houden, ook al zijn ze op de feestdagen niet bij mij.

    Hans, vanaf dat ik hier kom lezen ervaar ik jouw schrijfsels als inspirerend, op verschillende vlakken. Ook nu is dat weer het geval. Regelmatig heb ik hier een (glim)lach gekregen terwijl ik toch wat down was op ‘t moment dat ik kwam lezen. Andere momenten kreeg ik alleen al door je schrijfstijl zin om ook weer dingen op te pakken. Ik zou willen dat ik iets kon zeggen/schrijven om je een beter gevoel te geven. Ik zou dit keer wel bij jou een (glim)lach willen brengen. Je mijn hand willen aanreiken. Maar als ik dat zou doen, dan zou je je misschien nog eenzamer voelen. Net als die man op ‘t plein.

    Sterkte!

    En ik vind het een mooi iets dat je mensen wil gaan helpen.

  23. rebbeldebbel schreef:

    Allerbeste Hans…ik wens je sterkte de komende periode….Wat een bijzonder mooi intiatief om mensen te gaan helpen juist in deze dagen….En wie weet wat er daardoor weer bij jou op je pad komt…hoop tot snel weer!!!!

  24. Marjolijn schreef:

    Voor mij hoeven die feestdagen ook niet Hans en heb ook liever de gewone dag.
    Eerder werkte ik altijd met de feestdagen, maar de laatste jaren ga ik lekker mijn eigen gang en doe waar ik zin in heb.
    Sterkte met alles.

  25. Nina schreef:

    I’m not gonna lie to you: die eerste keer is echt ronduit klote, excusez le mot. Kijk naar wat geweest is, ween en rouw. Loop er niet voor weg, hoe snelller je dat gehad hebt, hoe beter. Je zal ervan verbaasd staan voor hoeveel opluchting het nieuwe jaar gaat zorgen. Het is maar een datum, het is maar een cijfer, ik weet het, maar toch. Het voelt heerlijk om op 1 januari op te staan, eens diep te zuchten en tegen jezelf te zeggen: het rotste jaar van mijn leven is achter de rug. Ik heb het overleefd en ik sta nog recht. En daarna: vooruit, op naar die betere toekomst die op je wacht. Stort maar even in lieve Hans, maar sta daarna weer recht, sterker dan ooit tevoren dankzij de waardevolle lessen die je mocht leren. Ik ga aan je denken, en stuur je alvast veel liefde en energie. Een warme knuffel, en tot in dat leukere jaar dat voor de deur staat! xxx

  26. micheleeuw schreef:

    Ik zat ooit te wenen om middernacht-nieuwjaar, van ellende. Weet wat je voelt. Maar zie mij nu : opnieuw gelukkig. Dit zijn mijn wensen voor jou : liefde en geluk. Komt wel goed.
    Voor ons zijn al die dagen gewoon een periode verlof. We blijven gezellig alleen thuis met een fles en een lekkere maaltijd. Ik moet mijn schat gewoonlijk wakker maken om ‘gelukkig nieuwjaar’ te zeggen, maar dat stoort me niet.

  27. De Zuster Van schreef:

    Ik heb de afgelopen jaren nieuwjaar ook telkens alleen ‘gevierd’. Gewoon iets lekkers in huis gehaald om te eten en een goeie film erbij. Om dan op 1 januari wakker te worden en te beseffen dat je eigenlijk niets bijzonder gemist hebt. Het leven gaat gewoon verder en niemand heeft het nog over de feestdagen.

    Ik wens je in ieder geval toch een fijne eindejaarsperiode en volgens mij kan dat vrijwilligerswerk wel eens een fantastische avond opleveren…

  28. Billy schreef:

    enerzijds lijkt het me absoluut niet plezant om alleen te zijn, Hans
    Toch zijn er best veel alleenstaanden die iemand willen uitnodigen om samen die overgang te vieren. Het komt er op aan om iemand te vinden waar je je goed bij voelt.

    Anderzijds is dat vrijwilligerswerk een heel nobel doen natuurlijk!

    Ik wens je in elk geval succes, én plezier toe!

  29. lien schreef:

    Hans ik hoop dat je je in ieder geval in januari beter voelt. Maar het liefst wens ik je ook in december een goed gevoel toe. Of dat nou door vrijwilligerswerk wordt bewerkstelligd of door iets (of iemand) anders. Zorg goed voor jezelf. En stop nou maar niet met loggen!

  30. Elisabeth schreef:

    Hallo Hans
    Dank voor je reactie bij mij en je bent altijd welkom op mijn blog.Wat de feestdagen betreft worden we gek gemaakt door de media .Ook ik of eigenlijk wij zijn vaak eenzaam geweest met deze dagen want ja dat kun je ook met zijn tweetjes zijn ,teveel het gevoel dat iedereen het beter zou hebben dan wij .Inmiddels weet ik wel beter en het gras is echt niet zoveel groener aan de andere kant .Nog even en al dat overtrokken feest gedoe is weer over ,tot die tijd wens ik je sterkte.Niet te vergeten wat kun je prachtige verhalen schrijven.
    Hartelijke groet Elisabeth

  31. bea schreef:

    Eenzaamheid moet een vreselijk gevoel zijn, mijn hart breekt als ik nog maar denk dat iemand eenzaam is. Probeer om niet teveel aan dat gevoel toe te geven, alleen zijn is niet per definitie eenzaam zijn. Dat vrijwilligerswerk is een goede optie om tussen mensen te staan, je zou niet alleen zijn die avond…en hopelijk ook niet eenzaam.
    Ik wens je in ieder geval toe dat je de feestdagen doorkomt met toch nog leuke belevenissen.

  32. bentenge schreef:

    Beste Hans,
    hou je taai.
    Bentenge.

  33. Joyce schreef:

    Ik ben in staat je uit te nodigen voor oud en nieuw want in mijn optiek horen mensen dan echt niet alleen te zijn. Dus mocht je echt helemaal gek worden mijn deur staat voor je open…. Hou je taai Hans een dikke knuffel uit Nederland

  34. christa schreef:

    Hey Hans! Ik begrijp je angst om alleen oudejaar te moeten doorbrengen. Ik had dat ook ooit voor. Mijn kinderen woonden wel bij maar ze gingen die avond uit. Ik heb me een goeie St émilion gekocht voor die avond, en gezegd tegen mezelf, “Chrissebietje, je zal moeten leren om alleen te feesten, zonder je zielig te voelen”
    en met een beetje kaas , stokbrood een goei flesje wijn en het zappertje van de tv is het me toch gelukt om dit zonder kleerscheuren te doorstaan. Achteraf was ik fier op mezelf dat ik erin geslaagd was een feestje voor mezelf te houden. Jij lijkt er me de mens voor om daar ook in staat voor te zijn , hoewel je dat nu even niet geloofd.
    Of misschien komt er last minute nog iets uit de lucht gevallen!
    Groetjes

  35. Mirjam Kakelbont schreef:

    Veel sterkte tijdens de “feest”dagen…
    Hopelijk krijg je in januari weer blogjeuk. Wie weet wel door je vrijwilligerswerk.
    Toi toi!

  36. musicinmind schreef:

    Hey Hans,
    Ik snap precies wat je bedoelt. Ik ben ook sinds jaren weer alleen dit jaar. Het gevoel van eenzaamheid ken ik nog niet maar heb er wel angst voor heel eerlijk gezegd.
    Ik ben ontzettend dankbaar voor een groot netwerk en hoef ik niet alleen te zijn maar dan heb je nog dat bezwaarde gevoel…dat herken je vast ook wel!

    Wel een heel goed idee van je om dan vrijwilligerswerk te doen! Het is dat ik al werk oudjaar avond, anders deed ik met je mee! Wie weet heb je dan wel de avond en nacht van je leven en ontdek je kanten die je niet eerder kende…..
    Maare….ik hoop wel dat je gauw toch weer blogt want je verhalen hebben een verslavend karakter!

    Dat de feestdagen maar snel voorbij zijn! (dat even vanuit mijn kant!;))

  37. ~Bettje~ schreef:

    Veel sterkte deze dagen!

  38. Danique schreef:

    Sterkte deze dagen Hans, ik hoop dat het nieuwe jaar je goeds gaat brengen. Een warme kus van mij voor jou

  39. Nienke schreef:

    Ondanks je gevoel hoop ik toch dat je voor jezelf fijne dagen kan creëren. Deze feestdagen zijn beladen omdat een hoop mensen er veel van verwachten en door alle verplichtingen die we onszelf en anderen opleggen. Maak het voor jezelf gemakkelijk, wees lief voor jezelf.

    Warme digitale knuffel!

  40. Margogogo schreef:

    Zoveel aanbidsters die het beste met je voorhebben en geen enkele die je uitnodigt. Hypocrisie is nooit ver weg.

  41. Iris Anastasia schreef:

    Beste Hans, wat naar dat je door zo’n moeilijke periode gaat. Ik kan mij heel goed voorstellen dat je met de Kerstdagen ook extra vatbaar bent voor gevoelens van eenzaamheid. Ik wil jou een heel fijne Kerst wensen en een fonkelend nieuwjaar en ik hoop dat de feestdagen van eind 2012 helemaal in jouw straatje passen! (: Blijf het licht volgen.

    Veel liefs en sterkte,
    Iris Anastasia.

  42. Kirsten schreef:

    Sterkte Hans… het weemoedige gevoel dat de feestdagen vaak brengen heeft invloed op velen.
    Ik hoop dat je straks toch terug kan kijken op een fijne afsluiting van 2011 en dat 2012 je veel moois en veel blogs mag gaan brengen!

    X

  43. dharson schreef:

    De feestdagen beinvloeden ons vaak meer dan dat we denken.
    Jaren geleden ook kerst en oud & nieuw in mijn uppie gevierd.
    Eerst omdat het niet anders kon en ik vreselijk baalde maar later genoot ik er van.
    Dus draai het om, geniet van de momenten alleen, duik lekker vroeg je bed in met een boek of leg allemaal films klaar.

    Ik wens je veel sterkte.

  44. Marjan schreef:

    Wat heftig. Maar goed van je dat je toch een doel zoekt en niet gaat wegzakken. Dóórzakken mag dan weer wel. :-) Sterkte!

  45. ingrid schreef:

    Vind dat je nu lang genoeg niet geblogt hebt hoor Hans…we missen je!!

  46. HansDeZwans schreef:

    Bedankt allemaal voor jullie lieve reacties. Het zijn inderdaad moeilijke dagen die komen gaan en ook omdat het de eerste keer is dat ik zoiets ga meemaken, maakt het er niet gemakkelijker op. Voorlopig weet ik nog niet wat ik ga doen, ik heb al enkele sites bekeken voor vrijwilligers werk maar dat is niet zo evident, zeker als ik het in buurt wil vinden. Een andere optie is ergens gaan opdienen of tappen, want die mensen komen ze ook wel te kort op deze dagen. Of dat ik nog op de valreep ergens uitgenodigd wordt, behoort ook nog tot de mogelijkheden. Ik zal wel zien en trek mijn plan wel. Het zijn eigenlijk dagen gelijk elke andere en het kan ook zijn dat ik gewoon thuis in mijne zetel een filmke bekijk en daarna onder de wol kruip, wat maakt mij uit of ik nu vuurwerk gezien heb of niet. Toch bedankt voor jullie reacties. Doet deugd.

  47. Gewoon doorbijten, en het moment naar je hand zetten, je hebt na vandaag nog vijf dagen de tijd om iets te beslissen, maar maak dat die beslissing ook echt de jouwe is :-)

    dikke kus en een warme omhelzing!
    x

  48. Matthias schreef:

    Dag Hans!

    Ja, het zijn nogal confronterende dagen hé. Njah, het is wat het is. Maak het jezelf maar comfortabel vanavond! Een filmpje en vroeg onder de wol lijkt me inderdaad een fijn idee. Hopelijk trakteer je jezelf toch wel op een lekker maal! Dat lijkt me toch wel het minste. O ja, dit klinkt misschien als een heel gek idee, maar er is ook de middernachtmis. Vroeger, toen ik in het schoolkoor zat, betekende dat een kot in de nacht in een koude kerk of kathedraal zingen onder het orgel. Maar ik herinner me vooral de rust en de vredige sfeer van de kerstnacht. Je bent dan tenminste even uit dat lege huis en onder mensen.

    Maak er toch een mooie kerst van!

    Groets!

  49. Inge schreef:

    Goh, dat is een vervelend en naar vooruitzicht. Daar zou ik me ook sip door voelen. Ik vind het wel een supertof idee van je om vrijwilligerswerk te doen. Supermentaliteit van je zeg. Respect!
    Toch wil ik je fijne Kerstdagen toewensen, wie weet hoe mooi ze nog voor je mogen uitpakken.
    Cyberhug vanaf de kust van mij,

    Inge

  50. Dominic schreef:

    Veel sterkte Hans, maar ik ga het toch doen!
    Heel fijne kerstdagen en de allerbeste wensen voor 2012 !!!
    Groetjes
    Dominic

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>