Jagen

Henk zit op een bankje aan het kanaal. Hier komt hij altijd tot rust door naar de voorbij varende boten te kijken. Sommige schippers steken hun hand naar hem op die hij dan ook op dezelfde manier beantwoordt. Eenden dobberen rond met in hun kielzog hun kleintjes. Meestal heeft hij brood voor hun bij, maar vandaag niet. Even voelt hij door zijn jas of de envelop nog in zijn binnenzak zit. Zijn gedachten gaan onmiddellijk naar Ellen. Wat houdt hij toch ontzettend veel van haar. Ze zijn nu juist een jaartje bezig om hun kinderwens proberen te vervullen. Jammer genoeg gaat dit niet op een natuurlijke manier. Blijkt dat hij te weinig actieve zaadcellen heeft. Morgen gaan ze voor hun derde poging van in-vitrofertilisatie. Ellen is heel erg zenuwachtig.

‘Och, er is geen haast bij, jullie zijn nog jong.’ zijn de woorden van de dokter die nu door zijn hoofd echoën. Vrij heftig begint hij te wenen. Zijn schouders schudden met kleine schokjes. Zeker tien minuten aan een stuk kan hij zijn tranen niet bedwingen. Een oud echtpaar komt langzaam aangewandeld. Ze lopen hand in hand. Als ze Henk’s bedroefd gezicht zien, legt de oude man nietszeggend een hand op zijn schouder. Henk bedankt hem voor dit gebaar. Ze strompelen rustig verder en hij vindt de moed om de brief nog eens uit zijn zak te halen. Met bibberende handen haalt hij hem uit de envelop. Hoe moet hij haar dit in Godsnaam gaan vertellen. Vluchtig leest hij hem voor de vierde keer. Enkel de woorden ‘uitzaaien in beide longen’ blijven hangen. Hij wil nog zoveel dingen doen in zijn leven, nog zoveel dingen zien en beleven. De zon komt vanachter een wolk te voorschijn en schijnt hem in de ogen. Hij sluit ze en denkt: waarom ik, waarom nu…

*****************************************

Geschreven voor Plato’s WE 300 woord: Jagen.
Het woord mag niet in het verhaal voorkomen, en het verhaal moet 300 woorden tellen.
Zelf meedoen? Of meer 300 woordverhalen lezen?
Klik dan hier.

*****************************************

Dit bericht is geplaatst in Fictie, Verhalen, WE300. Bookmark de permalink.

49 Reacties op Jagen

  1. Pingback: Alweer een nieuwe WE-300 | Platoonline

  2. platoonline schreef:

    Wat een droef verhaal, Hans. Het zit de hoofdpersoon niet mee. Ik kan me zo voorstellen dat hij het verschrikkelijk vindt om het te moeten vertellen.
    Zit het jagen hier in het feit dat Ellen graag zo snel mogelijk zwanger wil raken? Of dat hij zich door zijn kwaal opgejaagd voelt om nog nog snel zo veel mogelijk te doen?

    Hoe dan ook, het verhaal is sterk en helemaal af.

    • HansDeZwans schreef:

      Het is inderdaad droevig, maar dat kwam uit mijn pen toen ik het woord jagen te lezen kreeg. Het zwanger willen geraken en nog zoveel willen doen, kan men opvatten als jagen of haasten.

  3. Liann. schreef:

    Jeetje, wat heftig. Wel mooi geschreven.

  4. Truus schreef:

    Ai, wat een droevige WE. Straks lukt de IVF maar is er geen vader meer…
    Mooi geschreven, dat wel. :-)

  5. Nathalie schreef:

    Dan is er te weinig tijd. Nog zoveel te willen, nog zoveel te doen. En waarom hij??? Tja, hadden we daar maar een antwoord op.
    Een trieste WE 300, maar mooi neergezet.

  6. Joke schreef:

    Een heel andere invalshoek weer. Mensen willen van alles najagen in hun leven, maar niet iedereen krijgt daar evenveel tijd voor. Mooi gegeven.

  7. micheleeuw schreef:

    Ik heb er 1 woord voor : Prachtig !

  8. zapnimf schreef:

    Voor zo’n uitslag/onderzoek ga je toch met twee naar de dokter?
    Als zijn vrouw er niks van afweet, is die ivf misschien ook geen goed idee.

  9. roadlaura1969l schreef:

    Prachtig…..kreeg kippevel mijn moeder had die ziekte en ik kan geen kids krijgen……ondanks alles kan ik (weer) genieten. Het gemis van mijn moeder blijft en dat ene heb ik al heel vlug een plek gegeven men kan in het leven niet alles krijgen.

    Dank je Hans voor deze WE300 :-)

  10. די מריו schreef:

    Wat een droefig verhaal eigenlijk. Wel heel mooi geschreven. Ik zag het voor me gebeuren.

    Love As Always
    Di Mario

  11. Hanzie, jij blijft de man van de geweldige verhalen, wat een fantasie!!!

  12. ZON-nebloem schreef:

    …ik zit hier met tranen, soms is het geen fictie….

  13. Anja schreef:

    Een WE die me stil maakt en me aangrijpt, ben onder de indruk. Prachtig geschreven!

  14. ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    *slik* *slik*, brok in keel wil even niet weg

    Wat aangrijpend, ontroerend, liefdevol en mooi geschreven, top !

  15. Marjolijn schreef:

    Droevig, maar mooi geschreven..!

  16. Mirjam Kakelbont schreef:

    Je hebt het prachtig geschreven. Het komt volkomen als waarheid over en dat maakt het zo somber en indringend. Mooie WE!

    En ja: doe mij maar je vervolg op de gigolo!

  17. Esra schreef:

    Maar uitzaaiingen wil nog niet zeggen dat het te laat is! (Ook fictie probeer ik voor het gemak van de positieve kant te zien hè!)

  18. Emmelinda schreef:

    Mooi geschreven Hans, ik zie hem zo zitten. Esra is me net voor, ik dacht ook meteen dat het nog niet te laat is ;-)

  19. Cuisine Céline schreef:

    Droevig, maar mooi geschreven!

  20. Novelle schreef:

    Bijzonder verhaal samen naar een fijne toekomst jagen en dan breekt het toch in gruzelementen…..Topverhaal

  21. Miss M schreef:

    Wat een aangrijpend stukje.

  22. Petr@ schreef:

    Wat een tranentrekker!
    Heel mooi geschreven.

  23. Zo een ontzettend mooie en gevoelige WE.

  24. Door schreef:

    Hè, wat een zielig verhaal. Maar wie weet komt het allemaal nog goed met Henk en diens nageslacht:-)
    Mooi hoor!

  25. Mrs. T. schreef:

    He bah wat een verdrietige WE. Maar prachtig invoelend geschreven.

  26. Marja schreef:

    Prachtig geschreven. Heel triest.
    Je bijdrage als gigolo bij Mirjam was ook geweldig!

  27. hanneke schreef:

    een afschuwelijk scenario…
    wel mooi geschreven

  28. gewoonanneke schreef:

    Wat een mooie WE ja soms lijkt het of heel de wereld ineens kan vergaan voor mensen……

  29. Plien schreef:

    Wow! Wat een triest verhaal! Hele mooie invulling op het woord jagen.

  30. hanscke schreef:

    De vele aspecten van het woord jagen komen hier aan bod. het jaagpad naast het kanaal, de jagende wolken en dan het op jacht zijn naar babygeluk. Mooi verhaal, goede wending. Wel droevig.

  31. Trees schreef:

    Wat een triest verhaal… zwanger raken lukt niet erg en dan ook nog ziek zijn…
    Ik heb het 2 x gelezen en vind het een prachtige WE300.

  32. Rianne schreef:

    Wat een in triest verhaal. Ik hoop dat hier geen autobiografisch tintje aan vast zit…

  33. monique schreef:

    Mooi ‘detail’, het oudere echtpaar waarvan de man even zijn hand op de schouder legt. Dat beeld zie ik voor me.

  34. Leen* schreef:

    Pakkend en subtiel, mooi geschreven!

  35. HansDeZwans schreef:

    Bedankt voor de fijne reacties. De volgende WE zal ik proberen wat meer humor te geven.

  36. Artmus schreef:

    Als mijn bijdrage aan het onderwerp ” jagen ” al bijzonder vind…..
    Dit is wel een heel speciale.
    Alleen die nietszeggende hand had ik liever veelbetekenend gezien.
    Zo gebaar zou voor mij alles betekenen bedoel ik.

    Leuk dat je bij mij gereageerd hebt Hans Dank je wel.

  37. musicinmind85 schreef:

    Het heeft even geduurd Hanske maar ik was weer even op leesbezoek.
    Ik zat zelf dit verhaal met kippenvel te lezen. Ik ben even extra dankbaar dat ik momenteel met 37 weken zwanger, samen de verveling en het wachten tot het grote moment kan delen met de aanstaande papa.

  38. Voetje schreef:

    Wat een triest verhaal :( Wel heel mooi geschreven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>