Niet menselijk

Dit verhaaltje staat al een hele tijd op mijn memory-stick. Misschien voor sommige een luguber verhaal maar ik wou het toch posten.

De koeienfamilie was druk in de weer met de voorbereidingen van de buurt-barbeque. Vorig jaar hadden de varkens alles tot in de puntjes verzorgd en nu was het hun beurt. Zij zouden zeker niet onder willen doen. In de voormiddag was de vleeshandelaar langs geweest. Papa Stier ging samen met Bob, de vleeshandelaar, kijken wat hij allemaal in zijn laadbak had.
‘Ze zijn allemaal zeer vers en goed vet gemest.’ was zijn eerste opmerking vooraleer papa Stier nog maar één vraag had gesteld. Hij deed de deur van de laadbak open en een geur van zweet en stront kwam hun tegemoet.
‘Achteraan liggen de kalfjes.’
‘Kalfjes?’ herhaalde papa Stier.
‘Ah sorry, ik gebruik nog altijd hun termen. Ik bedoel de kleine mensjes of zoals ze zelf zeggen, kinderen. Echt lekker vlees en ook altijd zeer mals.’
‘Dat weet ik, die van ons zijn er gek op. Verwerkt in stoofvlees en dat op een bedje van vers gras, niet te versmaden zeg ik u. Doe er mij maar 2 en 3 grote exemplaren.’
‘Prima, waar moet ik ze afleveren?’ vroeg Bob terwijl hij de 2 kinderen losmaakte van hun ketting.
‘Aan de zijkant van het huis staat een stal met allemaal kooien in verwerkt. Gebruik de rechtse kooien voor de kinderen. De grote mensen plaats je maar in die nog vrij zijn. Het is er wel fris binnen, ik waarschuw je maar.’

Bella, moeder koe, was druk bezig met de tafelversiering. Ondertussen kwamen de dieren mondjesmaat binnen. Ieder had zo zijn eigen geschenkje bij. Moeder gans bracht Bella persoonlijk haar cadeau, een lange trechter van ongeveer 30 cm.
‘Mooi.’ zie Bella uit beleefdheid, maar ze wist niet direct wat ze met dat ding moest aanvangen.
‘Kijk,’ en moeder gans hield de trechter met beide vleugels vast. ‘Sommige lichaamsdelen van de mens zijn erg lekker, ook wel delicatesse genoemd. En dan heb ik het over bepaalde ingewanden, namelijk de lever. Door deze trechter meermaals per dag diep in de keel te duwen en hun daarmee te voeren met maïspap of deegballetjes, gedrenkt in melk of olijfolie, kan hun lever abnormaal opzwellen. Dus hoe groter de lever hoe meer je van deze delicatesse kunt genieten, niet?’ zei ze op monotone wijze.
‘Ah zo’ antwoordde Bella en nam de trechter in ontvangst. Terwijl moeder gans naar buiten waggelde, deed ze de onderste lade open van de keukenkast en legde het daar neer. Ze nam het stapeltje ‘Boe allemaal’, een weekblad waarin de laatste roddels te lezen zijn, en drapeerde dit er nog overheen.

Terwijl de volwassen dieren gezapig met elkaar aan het keuvelen waren, trokken de jongeren naar de stallen. Eén voor één bekeken ze de mensen die half overeind stonden.
‘Wist je dat wij helemaal geen vlees aten voor de grote wissel?’ zei Lucky, het veulen.
‘Hoe geen vlees?’ vroeg het kleine kalfje.
‘Gewoon, geen vlees. In de plaats aten we alleen maar gras of hooi.’
‘Dat is ook maar eentonig. Pasop, als het gras pas gemaaid is, kan ik er uren van eten. Heerlijk.’
‘Ik eet zowat alles’ zei Ei, het kuiken dat zich met het gesprek kwam moeien. ‘Blijven jullie ook kijken naar de slachting?’
‘Nee, dat is niets voor mij.’ antwoordde Lucky daarop. ‘Ik ben blij dat de kreeften niet meer uitgenodigd worden.
‘Dat vroeg ik mij juist af?’ zei Bram het lam. ‘Waarom eigenlijk niet?’
‘Heb je dat verhaal dan nooit gehoord?’
‘Nee vertel.’ zeiden ze allen in koor.
‘Wel, 2 jaar geleden werd het buurtfeest door de kreeften georganiseerd. Alles was tiptop in orde zoals dat meestal is als zij iets moeten doen. Totdat de slachting eraan kwam. Weet je hoe ze de mensen geslacht hebben?’
‘De nek oversnijden en laten leeglopen?’ vroeg Bram.
‘De kop afhakken?’ zei Ei.
‘Nee nee, niets van dat. Ze hadden grote vaten met water laten koken en daar werden de mensen levendig in gegooid.
‘Dat meen je niet? Maar dat is toch niet dierlijk?’ zei het kleine kalfje.
‘Soms hoor ik ‘s nachts nog altijd het geschreeuw en lig ik uren wakker. Daarom ga ik ook niet meer naar een slachting kijken.’ zei Lucky op een trieste toon.
‘Moet je hun ogen zien, het is precies of ze weten dat hun laatste uur geslagen is.’ Toen werd het muisstil en even later verlieten ze de stal.
‘Dat is toch niet dierlijk.’ zei het kleine kalfje nogmaals en hij liep door de grote deur naar buiten terwijl hij nog éénmaal omkeek.

Dit bericht is geplaatst in Fictie, Verhalen. Bookmark de permalink.

34 Reacties op Niet menselijk

  1. Marjolijn schreef:

    Gelukkig is het fictie….!!

  2. fotorantje schreef:

    voilà, en zo denk ik ook soms, moest het nu eens omgekeerd zijn

  3. Door schreef:

    Ah… ik word er een beetje stil van..

  4. Laura L. schreef:

    En ik zet mijn tanden straks gewoon weer in een runderlapje. Net nog een beetje rood van binnen. Zo heb ik ze het liefst. Sanglant

  5. appelig schreef:

    Ja, dat is wel iets om eens overna te denken.
    Gelukkig ben ik niet zo dol op mensenvlees, want dit is toch wel een beetje zielig.

  6. Insoon schreef:

    Ik ben zelf niet zo’n vleeseter, maar het is wel ‘n verhaal om over na te denken…
    Die natuurfilm ‘Chimpanzee’ is echt een aanrader hoor!

  7. Karin schreef:

    Na het lezen van dit verhaal is mijn eetlust spontaan verdwenen. Inderdaad iets om over na te denken.

  8. platoonline schreef:

    Niet alleen om over na te denken maar om ook iets in de eigen geest te veranderen. Te beginnen bij het wreed opfokken en vermoorden van ganzen en kreeften. En zo voorts. We kunnen hier wel oe en aa roepen maar als er niets verandert zijn dat maar loze kreten. En daar heeft Hans het niet zo mooi voor opgeschreven.

    Ik begin met een a twee dagen geen vlees te eten. Ik voel me aangesproken en nu ga ik er ook werk van maken.

  9. ingridblogs schreef:

    Oe…confronterend! Wat nu? Vlees is zo lekker……
    Geniaal bedacht trouwens!

  10. LJ schreef:

    Eens mens of euhm een dier zou voor minder vegetariër worden.

  11. Eilish schreef:

    Ik blijf mijn stukje vlees graag eten, maar ben er me wel van bewust dat we het met (veel) minder kunnen doen.
    Nu maar hopen dat ik later niet beestig reïncarneer …

  12. zapnimf schreef:

    Zouden verzuurde karakters slechter smaken dan optimisten?

  13. The Empress schreef:

    Mijn nichtje eet al een paar maanden geen vlees meer, na het zien van filmpjes op internet.
    Ik eet het nog graag, maar we eten het wel minder thuis…. Het is wel een nadenk verhaal zeg..

  14. micheleeuw schreef:

    Ik mag er niet te erg aan denken of ik eet niets meer. Toch zal ik mijn eetlust er niet door laten verliezen. Al moet ik toegeven dat ik sommige dingen niet eet om die reden.

  15. molly schreef:

    doet me even denken aan “Silence with the lambs”

  16. Aukje schreef:

    Ehm …. heb er beeld bij en bevalt me niet.
    Eet tegenwoordig wel veel minder vlees, maar helemaal geen vlees?

  17. Emmelinda schreef:

    Sommige mannen zijn, vind ik, echt om op te vreten hahaha. Mooi verhaal Hans! :D

  18. RenéSmurf schreef:

    ja, dat verhaal kan best van de stick af en het internet op.
    Wel luguber inderdaad, en keihard.

    Maar dat zijn mensen dus ook.

    Ja, in kinderprogramma`s worden dieren altijd afgespiegeld als mensen, en dat is eigenlijk niet goed, temeer daar het geen mensen zijn.

  19. Mirjam Kakelbont schreef:

    Soms ben ik in een bui dat het van mij nog mag ook, Hans. Herken je dat?
    Maar dat is natuurlijk alleen omdat wij mensen niet goed met onze dieren omgaan. Plofkippen smaken me ook helemaal niet, bah! We hebb’n ‘n slager in ‘t durp die nog zulf de koei’n slacht van de boer’n uut de omgeving. Beest’n die lekker in de wei hebb’n gelop’n. Omdat je ‘t verschil proeft, zegt-ie. En ‘t is nog waar ook!
    Fijne zondag, liefs Kakel

  20. Jane schreef:

    Och wat een smakelijke blog om zo op de zondagochtend te lezen..;)
    Heerlijk verhaal. De omgekeerde wereld brr.. Laat het maar vooral lekker andersom wezen.

  21. Antigone schreef:

    Beste Hans,

    wansmakelijk maar prachtig geschreven en een eye-opener voor velen! Ik beperk ook al meer dan een jaar mijn ‘vleesinname’. Misschien is het voor iedereen een stimulans om mee te doen aan ‘dagen zonder vlees’ (nu bezig!)

    Groetjes

  22. Evy Van Eynde schreef:

    Luguber verhaaltje! Zeg, die bannerfoto, is dat op de terrils?

  23. oma schreef:

    Ha Hans,

    Zo krijgt men wel een andere kijk op vlees eten.
    Zelf eet ik helemaal geen vlees meer, niet onderdruk van media, maar eigen keuze.
    oma

  24. ZON-nebloem schreef:

    ….eeen nadenkertje…..

  25. Anja schreef:

    Geweldig verhaal!!! Ik zie het helemaal voor me. En helemaal niet luguber (of is mijn geest zo verknipt dat ik dit leuk vind?).
    Ik kom vaker bij je lezen, vermaak me hier prima!
    Groetjes,
    Anja

  26. Leen* schreef:

    Ik ga ondertussen al 18 jaar vleesloos door het leven en kan het iedereen aanraden!
    Michel Vandenbosch zou zeer blij zijn dit te lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>