Poetsen

We liepen al meer dan een uur door het dichtbegroeide bos en voor de eerste keer had ik mijn eigen jachtgeweer over mijn schouder hangen. Het was een gezellig onderonsje waarbij de jachtervaringen gretig uit de doeken werden gedaan. Er werd naar sporen gezocht, verse uitwerpselen en afgebeten schors.
‘Hoe zit het nu met jou en Vera?’ vroeg hij op een bepaald moment.
‘Wat bedoel je juist?’
‘Het gaat precies de serieuze kant op. Is er al sprake van samenwonen?’ vroeg hij zonder mij aan te kijken.
‘Is dat niet om problemen vragen? Het is goed zoals het nu is. Ieder heeft nog een bepaalde vrijheid en daar genieten we van.’
‘Is dat zo? Vergeet niet dat een vrouw anders denkt.’ zei hij met een lichte glimlach rond zijn lippen.
‘Ik weet het, maar zolang dat zij er niet naar vraagt, ga ik het ook niet voorstellen. Trouwens als zij wil…’
‘Ssstt, daar een reebok’ onderbrak hij mij en we gingen automatisch op ons hurken zitten. ‘Tussen die struik en berk. Zie je hem?’ Ik wou eerst nog mijn hand boven mijn ogen plaatsen zoals elke Indiaan zou doen, maar vond dat gebaar wat overdreven.
‘Ja, ik zie hem. Heeft hij ons gezien?’
‘Nee, ik denk het niet. Deze is voor jou. Haal je geweer langzaam van je schouder en leg aan. Rustig in en uit ademen. Concentreer je.’ Terwijl ik dit deed zorgde de adrenaline voor een verhoogde hartslag.
‘Juist boven het been moet je hem raken, daar ligt zijn hart.’ Na een minuut van concentratie, schoot ik. Mis.
‘Mag ik je geweer eens zien?’ Na een grondige inspectie gaf hij het terug.
‘Ik heb het je al duizend keer gezegd, je materiaal moet je goed onderhouden. En dat geldt voor elk materiaal’ en hij gaf me een knipoog.

*****************************************

Geschreven voor Plato’s WE 300 woord: Poetsen.
Het woord mag niet in het verhaal voorkomen, en het verhaal moet 300 woorden tellen.
Zelf meedoen? Of meer 300 woordverhalen lezen?
Klik dan hier.

*****************************************

Dit bericht is geplaatst in Fictie, Verhalen, WE300. Bookmark de permalink.

46 Reacties op Poetsen

  1. Trees schreef:

    Goh wat een leuke benadering van het WE woord. Ik had geen idee waar dit verhaal naar toe zou gaan! Knap gedaan!

  2. Pingback: WE-300: woord voor januari/februari | Platoonline

  3. platoonline schreef:

    Goed geschreven Hans. Maar dat ‘elk materiaal’ zal bij vrouwen zeker vragen oproepen. Ik hoor het ze bij wijze van schrijven al zeggen: ‘wat bedoel jij daar precies mee, mannetje? verklaar je nader en dan komen ze (voor jouw geluk) meteen maar dreigend op je af.
    Ik bemoei me daar natuurlijk niet mee.
    O, nee, o nee.
    Ik zeg gewoon: prima WE.
    Maar jij zit er straks maar mee :-)

    Groetjes
    Willem

    • HansDeZwans schreef:

      Inderdaad, alles wat je schrijft, kan tegen je gebruikt worden, ik weet het. Vandaar dat ik ook meteen in mijn wagen gestapt ben en tegen 230 km/u weggereden ben naar voor jullie een onbekende plaats. (ergens in de Ardennen, maar zeg het niet voort)

  4. platoonline schreef:

    Ik bedoelde te schrijven: (voor jouw geluk slechts virtueel)

  5. Karin schreef:

    Ik zag daar de mama van Bambi alweer dood in het bos liggen (of in dit geval de papa). Ik moest daar als kind altijd vreselijk om huilen. Maar gelukkig schoot je mis!

  6. Rebbeltje schreef:

    Ha Hans dank voor de felicitatie
    Een verrassing…net als je verhaal hierboven van mij mag je winnen hihi
    Grtjes

  7. Nathalie schreef:

    Ik vind dit een heerlijk verhaal….. ondanks de dames gezien worden als “materiaal” kan ik er om lachen. Mijn complimenten!

  8. Mirjam Kakelbont schreef:

    Goed verhaal! Nou ja, behalve “elk materiaal” natuurlijk, dat is een beetje solliciteren naar ergernis bij de dames. Je kunt het ook een “bok schieten” noemen natuurlijk. Maar alla, je verhaal is prima, uitstekend zelfs. En de allerlaatste regel is en blijft toch een topper :-) Overigens: mijn compliment dat je mis schoot.

  9. Marjolijn schreef:

    Mooi geschreven..!!
    Ben je wel voorzichtig onderweg….

  10. roadlaura1969 schreef:

    Mooie WE en kon het grinniken niet onder drukken vooral bij je laatste zin, “last van losse flodders” ? hihihi ;-)

  11. oma schreef:

    Ha Hans,

    Met goed onderhouden materiaal, heb je meer licht puntjes. oma

  12. gerdaYD schreef:

    Goed onderhouden materiaal is een must als je schieten wil. Maar dan liefst met losse flodders en zo niet, schiet dan niet raak AUB! *wink, big smile*

  13. hanscke schreef:

    Ik wil niet al te kritisch zijn, maar ik geloof niet dat als jagers op jacht zijn er zoveel gebabbeld wordt. Reeën en ander wild zouden dan al lang verdwenen zijn of anders gezegd, die zouden al lang de plaat zijn gaan poetsen.

  14. Emmelinda schreef:

    Hahaha wat een wijze man. Zo is het gewoon. Ennuh…ik ben blij dat er misgeschoten is ;-)

  15. ZON-nebloem schreef:

    300 woorden, ik waag me er niet aan….
    maar over dit gesprek, ik dacht dat mannen zo dachten…..

  16. Jackles schreef:

    Originele variatie op het onderwerp! Vond dit echt een mooi verhaal.

  17. Jackles schreef:

    Originele variatie op het onderwerp! Vond het echt een mooi, goed geschreven verhaal.

  18. dieneke schreef:

    Heel leuk deze benadering van het woord en lang niet gek als ‘jagers’ zoveel kletsen, geeft de reebok extra kans op overleven.

  19. Je moet alles goed onderhouden ;-) . Leuk verhaaltje,………

  20. Liann. schreef:

    Leuk geschreven :)

  21. CHRISTA schreef:

    Het zou bij mij niet lukken Hans, ik kan maar tellen tot 100

  22. RenéSmurf schreef:

    Ik vind het altijd eng, dat schieten! Snap het leuke er van niet zo, maar dat heb ik wel bij meer dingen!

  23. Door schreef:

    Mooi verhaal! Leuk einde. Ik heb dit keer voor het eerst meegedoen. Best lastig nog hoor, precies 300 woorden.

  24. fotorantje schreef:

    je gaat toch niet echt op beestjes schieten hé

  25. Joyce schreef:

    Ik ben 1 keer met een echte jager in België op stap geweest, moest daar echt direct weer aan terug denken. Het praten over van alles wat ineens omslaat naar de absolute concentratie. Heerlijk verhaal Hans, maar goed dat zijn jouw verhalen bijna altijd :D

  26. Jane schreef:

    Hmm ik zie een uitdaging.

  27. hanneke schreef:

    haha, leuk verhaal, leest lekker vlot.
    en dan het einde tja.. het is wel zo he

  28. micheleeuw schreef:

    Zo ik ben weer mee. Blij te lezen dat je genezen bent.
    Ook blij dat je er naast schoot. I know : fictie. Wel weer mooi gedaan !

  29. Nanda schreef:

    Originele invulling van de WE. Leuk verhaal, gelukkig voor de ree schoot je mis :-)

  30. smijling schreef:

    mooi dat het geweer niet werkte

  31. ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    Mooie WE zeg… leuke invalshoek ook!

    Alhoewel ik wel tegen dat jagen ben overigens.

  32. Marloes schreef:

    Nou nou…materiaal?…ik zie mijzelf toch meer als kunstwerk..:)

  33. zapnimf schreef:

    Volgens mij is dat spel in het leven geroepen omdat de mensen zouden stoppen bij 300 woorden ;-)

  34. Truus schreef:

    Het verhaal leest vlot weg Hans. Ben stiekem wel blij dat de ree ook vlot weg was. ;-)
    Als ik de pointe niet helemaal begrijp lees ik altijd de reacties. En dat gaf duidelijkheid over ‘het materiaal’. ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>