Geuren

Het was een drukke werkdag geweest met zowel in de voor – als namiddag een twee uur durende vergadering. Zijn lunch had hij voor zijn laptop verorberd samen met een lekkere tas koffie. Toen hij naar huis ging, had zijn baas hem nog even geroepen. Deze week zouden de belangrijkste agendapuntjes afgehandeld moeten worden. Een kort knikje gaf hij als antwoord. Door dit gesprek moest hij zich in alle ijl haasten. Stiekem lachte hij altijd met mensen die zich al lopend naar het perron begaven. Nu was hij één van hen.

De deuren sloten achter hem en hij kon nog juist plaats nemen langs een oudere vrouw. Eenmaal gezeten vormde zich dikke parels zweet op zijn voorhoofd. Met de palm van zijn hand ontdeed hij zich van dit vocht. De vermoeidheid sloeg echter toe en hij viel in een diepe slaap. Met een ruk werd hij wakker toen er op zijn schouder getikt werd. Mijn bus, schoot hem plots te binnen. Als een gestippelde baviaan vloog hij de trappen van het station naar beneden. Nummer 45 was juist vertrokken maar hij kon deze nog doen stoppen. Hetzelfde tafereel speelde zich af, het zweet zocht zich een uitweg.

Thuis aangekomen gaf hij zijn vrouw een liefdevolle kus. ‘Waar zijn de kinderen?’ vroeg hij terwijl hij naar de woonkamer liep. ‘Bij de televisie’ was het antwoord, maar dat had hij al geraden. Hij gaf hun een aai over hun hoofd en plofde zich in de sofa. Moe en voldaan deed hij zijn schoenen uit en strekte zijn benen op de tafel. Binnen de minuut stonden de kinderen op en liepen naar buiten. Hij dacht wel dat ze met de bal gingen spelen. Plots hief Woef zijn kop omhoog en richtte zijn neus naar hem. Ook hij stond op en verliet de kamer.

*****************************************

Geschreven voor Plato’s WE 300 woord: Geuren.
Het woord mag niet in het verhaal voorkomen, en het verhaal moet precies 300 woorden tellen.
Zelf meedoen? Of meer 300 woordverhalen lezen?
Klik dan hier.

*****************************************

Dit bericht is geplaatst in WE300. Bookmark de permalink.

30 Reacties op Geuren

  1. Marja schreef:

    Heel beeldend en geurig geschreven. ;o)

  2. Pingback: De paragnost en… een nieuwe WE-300 | Platoonline

  3. platoonline schreef:

    Leuk verhaal, met hier en daar een Vlaamse wending (die ik inmiddels goed kan plaatsen :-) ). Woefjes en kinderen zwijgen hier de waarheid. Maar ze weten niet hoe de hoofdpersoon dagelijks moet lijden om zich via het openbaar vervoer van- en naar het werk moet worstelen (oh, wat is dat herkenbaar).
    Goede WE Hans. Dank je wel.

    Ps: aller ijl!!

  4. platoonline schreef:

    Schrijf ik het in de snelheid nog verkeerd ook. Het is ‘in allerijl.’ Aan elkaar dus.
    Raar woord eigenlijk. Valt me nu pas op.

  5. ollie schreef:

    Gelukkig heb ik geen zweetvoeten , maar ik moet nu wel een scheet laten , da’s veel erger . :-)

  6. Karin schreef:

    Ik kan het hier bijna ruiken…

  7. Lisa schreef:

    Het is dat ik snipverkouden ben, want anders zou ik het zo voor me ruiken ;)

  8. Mirjam Kakelbont schreef:

    Eerst zat ik vooral aan zijn oksellucht te denken, maar zijn zweetvoeten gaven dus de doorslag :D Heerlijk dat Vlaamse woordgebruik, dat maakt het allemaal een tikkeltje smeuiger. Leuk verhaal. Het eind had ik niet geraden.
    PS: ik ken een behandeling waarna je nóóit meer zweetvoeten hebt.
    http://kakelbont.freeweb.nl/?p=9081

    Tot smells, oh nee, tot ziens Hans ;-)

  9. hanneke schreef:

    een verhaal waar duidelijk een luchtje aan zit.

  10. Marjolijn schreef:

    Hahaha, ik kan het bijna ruiken….!

  11. gewoonanneke schreef:

    O kan me er iets bij voorstellen haha. Een mooi verhaal over geuren.

  12. Rianne schreef:

    Autobiografisch?

  13. Anne schreef:

    Ha Hans,

    Openbaar vervoer is altijd rennen.
    Dan loop je het vuur uit je sloffen. Anne

  14. Pe schreef:

    Smeuïg verhaal, inderdaad :-)

  15. Novelle schreef:

    Heb er wel om gelachen zulke stinkerds van voeten arme man zeg.Hij moet zijn voten maar regelmatig met zinkzalf insmeren helpt (soms)

  16. ZON-nebloem schreef:

    iedereen weg, dat zegt genoeg….leuk geschreven

  17. Petr@ schreef:

    He bah, wat een viespeuk. Eerst douchen hoor en dan lekker gaan zitten!
    Ik ruik hem hier helemaal ………. ;-)

  18. roadlaura1969 schreef:

    Geweldig de WE niet de zweetvoeten ;-)

  19. micheleeuw schreef:

    Dat heb je weer prachtig voor elkaar gekregen.

  20. Hahahaha! Leuk geschreven.

  21. Minoesjka schreef:

    Phoe ……….. werd zelf moe van het verhaal …………. wat loopt die man te jachten zeg! Maar goed, veel worden op die manier geleefd.
    Misschien wel lekker voor hem, dat iedereen de kamer uit gaat, kan hij rustig een uiltje knappen , voor hij zijn voeten gaat wassen en schone sokken aan gaat doen. :-)

  22. ‘… als een gestippelde baviaan’ – heerlijk, dit bloemige taalgebruik! Leuk stukje!

  23. Mrs. T. schreef:

    Ai, die zal bepaald niet lekker geroken hebben. ;-)

  24. ♫ Mel☺dy ♫ schreef:

    Hilarisch…alhoewel je beelden uit het verleden in mij terug oproept….
    Die man… bijna mijn man…..had veel overgewicht en dus veel zweet met bijbehorende verrassingen….
    Groot gewichtsverlies leidde ook tot minimalisering van zweet- & geurgedrag…joepie!

    Mooiie we

  25. Anna schreef:

    ‘t Ja het laat zich gelijk raden wat hier aan de hand is… al eens geurvreters geprobeerd? ;-) mooie we-300

  26. Dwarsbongel schreef:

    Ik vond de vergaderingen meestal erger dan de zweetvoeten van de collega’s die hun schoenen uittrokken! Geen wonder dat je zweetvoeten krijgt van dat geleuter!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>